حقیقت این است که اضطراب، ترس یا خجالت باعث لکنت زبان نمی‌شوند. کودکانی که لکنت زبان دارند ممکن است در شرایطی مانند صحبت کردن جلوی همکلاسی‌ها، افراد جدید یا موقعیت‌های ناآشنا، بیشتر دچار لکنت شوند. با این حال، احساسات باعث بروز لکنت زبان نمی‌شوند.

لکنت زبان یک اختلال گفتاری است که معمولاً در سنین بین 2 تا 6 سالگی پدیدار می‌شود و می‌تواند چالش‌های بزرگی را در زندگی روزمره، به‌ویژه برای کودکان، به همراه داشته باشد. کودکی که از لکنت زبان رنج می‌برد ممکن است با مسائل مربوط به اعتماد به نفس و تعاملات اجتماعی مواجه شود.

درمان لکنت زبان در خانه نه تنها به کاهش اضطراب کمک می‌کنند؛ بلکه به فرد این امکان را می‌دهند که با آرامش بیشتری با مشکل خود روبه رو شود . در این مقاله به راهکارهای برای درمان لکنت زبان در خانه می پردازیم.

لکنت زبان چیست ؟

لکنت زبان یک اختلال گفتاری است که با ناهماهنگی در جریان گفتار مشخص می‌شود و اغلب در کودکان شروع می‌شود. این مشکل می‌تواند به دلایل مختلفی مانند ژنتیک، تفاوت‌های مغزی، فشارهای روانی یا شرایط عصبی رخ دهد. متخصصان لکنت زبان و اعصاب می‌توانند علت خاص و نوع لکنت هر فرد را شناسایی کرده و درمان مناسبی پیشنهاد دهند. لکنت معمولاً به صورت تکرار کلمات، کشیدن صداها یا توقف‌های ناگهانی بروز می‌کند و استرس موقع حرف زدن می‌تواند آن را تشدید کند.

در ادامه بینید : گفتاردرمانی لکنت زبان

علائم لکنت زبان

لکنت زبان می تواند شامل موارد زیر باشد :

• مشکل در شروع حرف زدن
• کشیدن صدا یا حرف
• تکرار یک صدا ، بخش یا کلمه
• توقف کوتاه در میان هجاها و کلماتی خاص
• اضطراب در هنگام حرف زدن
• عدم توانایی در ایجاد رابطه موثر
• پلک زدن سریع
• لرزش ناخواسته لب ها و فک
• تیک زدن صورت
• حرکت ناگهانی سر

علت لکنت زبان

لکنت زبان در کودکان می‌تواند به دلایل مختلفی ایجاد شود که شامل عوامل ژنتیکی، رشدی، عصبی و محیطی و روانی هستند. این اختلال در بیشتر موارد به طور طبیعی در فرآیند یادگیری گفتار کودک اتفاق می‌افتد. کودکان به‌ویژه در سنین ۲ تا ۵ سالگی در معرض مشکلات گفتاری هستند که گاهی خود به خود برطرف می‌شود، اما در برخی موارد ممکن است به مشکلی مداوم تبدیل شود.

علت لکنت زبان شامل موارد زیر می باشد :

• عوامل ژنتیکی
• عوامل عصبی و مغزی
• عوامل روانشناختی و محیطی
• عوامل رشدی

انواع لکنت زبان

لکنت زبان در کودکان می‌تواند به اشکال مختلفی بروز کند که هر یک ویژگی‌ها و علل خاص خود را دارند. شناسایی نوع دقیق لکنت در کودک به درمان صحیح و مؤثر کمک می‌کند.

• لکنت رشدی
• لکنت عصبی
• لکنت روانی

و همچنین ببینید : برای درمان لکنت زبان چی بخوریم ؟

راه های درمان لکنت در خانه

واقعیت این است که لکنت زبان قابل درمان است، اما میزان موفقیت آن به عوامل مختلفی از جمله سن فرد، شدت لکنت، پشتکار در تمرین و مهم‌تر از همه، دریافت آموزش تخصصی بستگی دارد.

 بسیاری از والدین وقتی می‌بینند فرزندشان در گفتار روان نیست یا خود فرد در بزرگسالی با این مشکل روبه‌رو می‌شود، به دنبال روش‌هایی هستند که بدون مراجعه به درمانگر، در خانه بتوانند به بهبود کمک کنند.

این راهکارها به شرح زیر می باشند :

 تمرین تنفس عمیق و آرام‌سازی

تنفس سطحی و تند، یکی از عوامل تشدید لکنت است. تمرین تنفس دیافراگمی، یعنی دم عمیق از بینی و پر کردن شکم از هوا، سپس بازدم آرام از دهان، می‌تواند عضلات گفتاری را شل کرده و جریان صحبت را روان‌تر کند.توصیه می‌شود روزانه سه نوبت، هر بار پنج دقیقه این تمرین انجام شود.

 تمرین جلوی آینه

ایستادن جلوی آینه و تماشای حرکات لب، زبان و فک هنگام صحبت کردن، به فرد کمک می‌کند آگاهی بیشتری از نحوه گفتار خود پیدا کند. این کار به ویژه برای کودکان جذاب است و می‌تواند در قالب بازی اجرا شود.

خواندن با صدای بلند و شمرده

خواندن متن‌های ساده مثل شعر کودکانه یا داستان کوتاه با صدای بلند، باعث تقویت هماهنگی بین چشم، مغز و دهان می‌شود. بهتر است فرد ابتدا با متن‌های کوتاه شروع کند و به مرور سراغ متن‌های طولانی‌تر برود.

 ضبط و بازبینی صدا

ضبط کردن مکالمه و گوش دادن به آن، باعث می‌شود فرد نقاط ضعف گفتاری خود را بهتر بشناسد. برای مثال ممکن است متوجه شود در شروع جملات بیشتر دچار لکنت می‌شود و می‌تواند روی همان بخش‌ها تمرکز کند.

 نوشتن و خواندن متن‌های روزانه

نوشتن خاطرات یا جملات ساده و سپس خواندن آن‌ها با صدای بلند، تمرینی عالی برای تقویت ارتباط ذهن و گفتار است. این تمرین به کودکان کمک می‌کند کلمات را با آمادگی بیشتری بیان کنند.

تمرین با اعضای خانواده

گفتگو با افراد نزدیک که فضای حمایتی و بدون قضاوت ایجاد می‌کنند، اعتمادبه‌نفس فرد را بالا می‌برد. خانواده‌ها باید هنگام شنیدن لکنت، صبور باشند و به کودک یا بزرگسال فرصت کافی برای بیان جملات بدهند.

 تکنیک ریتم و موسیقی

تحقیقات نشان داده‌اند هنگام آواز خواندن یا صحبت همراه با موسیقی، لکنت به میزان چشمگیری کاهش می‌یابد. استفاده از ضرب‌آهنگ ساده می‌تواند جریان گفتار را روان‌تر کند.

 تکنیک توقف و شروع مجدد

اگر هنگام صحبت کلمه‌ای گیر کرد، به جای تلاش شدید برای ادامه همان لحظه، بهتر است فرد کمی مکث کند، یک نفس عمیق بکشد و دوباره جمله را آغاز کند. این کار فشار روانی را کاهش می‌دهد.

بازی‌های گفتاری با کودکان

بازی‌هایی مانند “قصه‌گویی نوبتی” یا “بازی کلمات” برای کودکان بسیار جذاب است. در این روش، والدین یک جمله می‌گویند و کودک ادامه داستان را بیان می‌کند. این تمرین مهارت گفتاری و خلاقیت را هم‌زمان تقویت می‌کند.

کندگویی

یکی از مؤثرترین تمرین‌ها این است که فرد عمداً سرعت گفتار خود را کاهش دهد. گفتن کلمات با مکث‌های کوتاه بین هر جمله باعث می‌شود مغز فرصت بیشتری برای پردازش پیدا کند.

روش سایه‌خوانی

در این روش، فرد همزمان با یک گوینده‌ی روان (مثلاً در ویدئو یا پادکست)، کلمات را تکرار می‌کند. این تمرین به هماهنگی گفتار و شنیدار کمک می‌کند و لکنت را کاهش می‌دهد.

تمرین مکالمه تلفنی و آنلاین

بسیاری از افراد مبتلا به لکنت هنگام تماس تلفنی بیشتر دچار اضطراب می‌شوند. تمرین گفت‌وگوی کوتاه تلفنی با دوستان یا استفاده از تماس‌های آنلاین می‌تواند اعتمادبه‌نفس آن‌ها را تقویت کند.

 

سخن آخر

روش‌های خانگی برای کاهش لکنت بسیار مفید هستند و می‌توانند اعتمادبه‌نفس فرد را افزایش دهند. اما باید بپذیریم که لکنت یک اختلال پیچیده است و برای درمان پایدار، نیاز به مداخله تخصصی وجود دارد.