احساسات کودکان از اعماق وجودشان سرچشمه می‌گیرد؛ با خنده­‌شان خوشحال می شویم و با گریه‌­شان بسیار ناراحت میشویم. هرکس حتی یک بار، صدای ناله و بی‌­قراری بچه‌ها را شنیده باشد، به دنبال راهی برای جلوگیری از گریه و بی قراری  کودک است.اکثر والدین از علت گریه بی‌دلیل کودک سردرنمی‌آورند و کلافگی­‌شان چندبرابر می‌شود. آن‌­ها همیشه به دنبال راهی برای پیش‌بینی بی­‌قراری فرزندان، نیازهای سنی آن‌ها و آرام کردن گریه بی‌دلیل کودک هستند. 

ما در این مقاله می خواهیم به بی قراری و گریه کودکان سه ، چهار و پنج ساله بپردازیم . پس با ما همراه باشید .

علت گریه و بی قراری کودکان سه و چهار و 5 ساله چیست ؟

کودکان 1 تا3 ساله کودکانی نوپا و شادی به نظر می رسند اما گاهی به دلیل نوسانات خلقی وارد مرحله ای از تغییرات عاطفی و بزرگ شدن کودکی می شوند. آن‌ها در حال افزایش کنترل اعمال، تکانه­‌ها و احساسات خود هستند و وقتی به آن‌چه می‌خواهند نمی‌رسند، شروع به جیغ و فریاد می‌کنند.

و اما کودکان بین 4 تا 5 سال با احساس درد فیزیکی و آسیب دچار گریه و بیقراری می شوند. آسیب جسمی یا شکست وسایل و اسباب بازی های مورد علاقش جزء  محرک های کلیدی برای گریه و بی قرای در این رده سنی می باشد.

دلایل ایجاد گریه و بی قراری در کودکان 3و4و5 ساله

کودکان گاهی نیز به دلیل مشکلات هیجانی گریه می‌کنند. که این دلایل ممکن است اینگونه باشند :

1.استرس و ناامیدی :

استرس و ناامیدی در موقعیت­‌ها و شرایط متنوعی ایجاد می‌­شود. مثلا ممکن است گوشی همراه خودتان را به او نداده باشید یا از بازی کردن با همسالان و یا بازی با اسباب بازی هایش مطابق میلش پیش نرفته باشد در این صورت کودک دچار بیقراری می شود و گریه می کند. اگرچه کودکان به‌مرور مدیریت احساسات و هیجانات­‌شان را یاد می‌گیرند، شما نیز سعی کنید با پیداکردن منبع مشکل و برطرف کردن آن، به کاهش استرس و ناامیدی آن‌­ها کمک کنید.

2.نیاز به توجه :

گاهی اوقات بچه‌ها فقط به کمی توجه از جانب والدین نیاز دارند. گاهی گریه به‌معنای جلب توجه کودک است که او از طریق آن، توجه و دلسوزی شما را به‌ دست می‌آورد و به خواسته‌هایش می‌رسد. اگر این چرخه شکل بگیرد، شکستن آن دشوار است و به ایجاد مسئولیت پذیری  در کودکان آسیب می‌­زند.

3.احساس اضطراب و جدایی :

تجربیات ناپسند یا ترسناک در مورد جدایی در ذهن کودک می‌ماند و باعث ایجاد اضطراب می‌شود . گاهی به دلایلی مانند رسیدگی و توجه افراطی والدین، آرامش کودکان وابسته به حضور آن‌ها است.

در ادامه بخوانید : بازی درمانی برای کودک پرخاشگر

چگونه از بی قراری و گریه کودکمان جلوگیری کنیم ؟

قبل از هر چیزی باید علت گریه و بی قراری کودکمان را پیدا کنیم و آن مسئله آزار دهنده را حل کنیم. برای پیدا کردن و برطرف کردن این مشکل از روش هایی که در زیر به آنها اشاره شده است استفاده کنید :

1.آرامش خود را حفظ کنید :

اگر ناله­‌های کودک شما را کلافه و عصبی کرده است، ابتدا کمی به خودتان زمان بدهید، تنفس عمیق بکشید و قبل از مواجهه با کودک، اعصاب‌­تان را آرام کنید. آن­‌ها را در مکانی امن مانند تخت‌­شان قرار دهید و به مدت 10-15 دقیقه اتاق را ترک کنید. 

2.همدلی کنید و از جملات مناسب استفاده کنید :

 با استفاده از کلمات و عبارات همدلانه به بررسی علت بی­‌قراری کودک بپردازید. و از بیان جملات طعنه‌­آمیز خودداری کنید. 

3.کنترل هیجانات را به کودک بیاموزید :

روان­‌شناسان کودک، بر آموزش کنترل هیجانات تأکید زیادی دارند. شناسایی، بیان، درک و تنظیم هیجانات. آن‌ها پایه‌های اصلی رشد و یادگیری، سلامت روان، رفاه، بهزیستی و موفقیت هستند. 

4.برنامه و روتین منظم داشته باشید :

دلیل اکثر گریه‌ها و بی قراری کودک به برهم­‌خوردن تعادل زیستی مانند خستگی یا گرسنگی مربوط است. پس به موارد زیر توجه کنید :

•  یک برنامه منظم روزانه برای خوراک و استراحت مداوم کودک داشته باشید.
• استفاده از گوشی­ همراه را بین 30 تا 60 دقیقه قبل از خواب ممنوع کنید.
• اگر فرزندتان مدام در حال بازی و فعالیت است و خوردن وعده‌­های غذایی را فراموش می‌کند همواره به او یادآوری کنید.اما او را مجبور به غذا خوردن نکنید.

5.از هدیه دادن برای اصلاح رفتارش استفاده کنید :

اگر بی‌­قراری کودک به موضوعاتی مانند اضطراب جدایی مربوط است، از تکنیک­‌های شکل­‌دهی رفتار استفاده و او را تشویق کنید.

6.حواس کودکتان را پرت کنید :

در هنگام بی قراری و گریه کودکتان می تواند او را با خواندن یک آهنگ یا بیرون‌­رفتن از خانه، حواسش را پرت کنید.

7.با پزشک متخصص کودک مشورت کنید :

گاهی تمام راه ها را برای آرام کردن کودک و بی قرای هایش رفتید و نتیجه ای نداده است در اینجا با پزشک متخصص کودکان مشورت کنید و از او کمک بخواهید.

 و همچنین ببینید : مهارت کنترل خشم در کودکان چگونه در آینده فرزندتان تاثیر دارد

سخن آخر

 گاهی به دلیل نوسانات خلقی وارد مرحله ای از تغییرات عاطفی و بزرگ شدن کودکی می شوند. برای مواجهه با بی‌­قراری کودک، ابتدا آرامش خود را حفظ کنید و سپس از روش­‌هایی مانند بیان جملات همدلانه، پرت­‌کردن حواس کودک، تهیه برنامه روزانه منظم و آموزش کنترل هیجانات استفاده کنید. در نهایت، اگر هیچ‌­کدام از این روش‌­ها موثر نبود و گریه کودک همچنان ادامه داشت، از پزشک اطفال کمک بگیرید.