ADD اصطلاحی است که معمولاً علائم با بی توجهی، حواس پرتی و حافظه کاری ضعیف همراه است.ADHD اصطلاحی است که برای توصیف علائم اضافی بیش فعالی و تکانشگری استفاده می شود. هر دو در تشخیص پزشکی اختلال کمبود توجه بیش فعالی می باشد.
اگر به دنبال این هستید که بدانید ADHD و Add مخفف چیست و تفاوت این دو اختلال را تشخیص دهید، تا پایان مطلب در کنار ما بمانید.
کلمه add مخفف عبارت Attention Deficit Disorder است که به معنای اختلال نقص توجه و تمرکز به کار گرفته میشود. ADD اصطلاحی است که معمولا برای توصیف یک بیماری عصبی با علائم بی توجهی، حواس پرتی و حافظه کاری ضعیف استفاده میشود. در واقع اختلال ADD زیرمجموعهای از اختلال ADHD است و دیگر امروزه به عنوان یک اختلال جداگانه تشخیص گذاری نمیشود.
کلمه ADHD مخفف عبارت attention deficit hyperactivity disorder یعنی اختلال نقص توجه و بیش فعالی. بدین معنا که ADHD هم کسانی را که از اختلال نقص توجه رنج میبرند ،هم افرادی که تکانشی و بیش فعال هستند و هم ترکیبی از این اختلالات رنج می برند . اختلال ADHD معمولا از دوران کودکی شروع میشود، اما احتمال دارد تا دوران بزرگسالی تشخیص داده نشود. درمان بیماری ADHD بزرگسالان با بیش فعالی کودکان یکسان است و اغلب شامل دارودرمانی و رواندرمانی میشود.
اختلال بیش فعالی ADHD بر اساس نوع علائم به سه دسته تقسیم میشود:
افراد مبتلا به بیش فعالی از نوع کم توجهی در تمرکز کردن، تکمیل وظایف و پیروی از دستورالعملها با مشکل مواجه میشوند.
افراد مبتلا به این اختلال ممکن است هنوز هم در توجه کردن کمی مشکل داشته باشند، اما بیشتر از بیش فعالی و تکانشگری رنج میبرند؛ به این معنی که بیقرار هستند، انرژی زیادی دارند، نمیتوانند یک جا بنشینند، زیاد صحبت میکنند یا تمایل دارند صحبت دیگران را قطع کنند.
در نوع ترکیبی ، یعنی علائم کمتوجهی و بیش فعالی-تکانشگری به یک اندازه در آنها وجود دارد.
علائم مشخصه ADD عبارتند از:
1. حافظه کاری ضعیف
2. بی توجهی
3. حواس پرتی
4. عملکرد اجرایی ضعیف

در ادامه بخوانید : درمان اختلالات رفتاری در کودکان مبتلا به اوتیسم و بیشفعالی
علائم ADHD نوع ترکیبی در صورتی رخ می دهد که هر کدام شش علامت یا بیشتر از ADHD بی توجه و بیش فعال- تکانشی را داشته باشند.
اختلال ADHD میتواند به مشکلات زیر منجر شود:
هیچ آزمایش واحدی وجود ندارد که بتواند ابتلای شما یا فرزندتان را به ADHD تایید کند. از مواردی که می تواند در تشخیص بیش فعالی کمک کند عبارتند از :
اختلال کم توجهی یا ADD ، شامل بی توجهی و عدم تمرکز و همچنین رفتار حواس پرتی است. کودکان مبتلا به این نوع بیش از حد فعال نیستند، بلکه معمولاً در انجام وظایف خود شکست میخورند و به راحتی حواس آنها پرت میشود، همچنین مرتکب اشتباهاتی از روی بی دقتی می شوند و از فعالیتهایی که مجبور به کار ذهنی مداوم و تمرکز بالا هست، اجتناب میکنند. کودکان کم توجه، اغلب به عنوان افرادی تنبل، بی انگیزه و غیرمسئول شناخته میشوند. آنها تقریباً 30٪ از تمام افراد مبتلا به ADHD را تشکیل میدهند.
با این حال در مقایسه، افراد بیش فعال- تکانشی هنگام نشستن بسیار بی قرار هستند و در موقعیتهای نامناسب میدوند. همانطور که بسیاری از مادران کودکان بیش فعال میگویند که او مدام در حال صحبت است و در ساکت ماندن مشکل زیادی دارد. در مقایسه با جمعیت ADHD از نوع کمبود توجه، این افراد میتوانند پرخاشگری بیشتری نشان دهند.
و در نهایت ، افراد مبتلا به بیش فعالی به دلیل تکانش و بی قراری که دارند در برقراری روابط اجتماعی با مشکلات بیشتری مواجه میشوند. اگر از دوران کودکی روی علائم آن کار نشود، نوجوانی میتواند مشکل ساز باشد. اگر رفتارهای کودکان بی توجه را با کودکان بیش فعال مقایسه کنیم، متوجه میشویم که هر دو در حفظ توجه، پیروی مداوم دستورالعمل ها مشکل دارند و از نظر تکانشگری یا عجله با یکدیگر متفاوت هستند.

و همچنین ببینید : درمان پیش فعالی با تحریک الکتریکی مغز (tdcs)
راه های درمانی این اختلال عبارتند از :
سخن آخر
ADD اختلال کمبود توجه یک اصطلاح محاورهای برای یک نوع خاص از ADHD نوع (عمدتاً بی توجهی) است که قبلاً اختلال کمبود توجه نامیده میشد. به طور کلی اختلال کمبود توجه بیش فعالی (ADHD) یک اختلال عصبی یا روانی است. با خواندن این مقاله می توانید به تفاوت آن دو پی خواهید برد.