بیماری دیستونی، نوعی اختلال حرکتی است که در آن فرد دچار انقباض غیرعادی عضلات شده و حرکات غیرمعمولی را از خود بروز می‌دهد. این بیماری می‌تواند کل بدن را تحت تاثیر قرار دهد، اما معمولا منطقه‌ای خاص را درگیر می‌کند. 

در ادامه می خواهیم به معرفی بیماری دیستونی و نحوه درمان آن بپردازیم . پس با ما همراه باشید.

دیستونی چیست ؟

دیستونی، یک اختلال سیستم عصبی است که باعث انقباضات غیرقابل کنترل عضلانی می‌شود، به این معنی که ماهیچه‌های فرد به صورت ناخواسته منقبض می‌شوند. اگرچه بر ماهیچه‌ها تأثیر می‌گذارد، اما در واقع یک مشکل با مغز یا قسمت دیگری از سیستم عصبی است. 

طبق تحقیقات انجام‌شده در انجمن جراحان مغز و اعصاب آمریکا، حدود ۲۵۰ هزار نفر در سال به بیماری دیستونی مبتلا می‎شوند. در واقع دیستونی سومین بیماری اختلال حرکتی است که اغلب در سنین ۴۰ تا ۶۰ سالگی بروز پیدا می‌کند، اما ممکن است در هر سن دیگری نیز رخ دهد.

تاثیر دیستونی بر بدن

دیستونی یک بیماری مغزی است که بر نحوه کنترل ماهیچه‌های سراسر بدن توسط مغز تاثیر می‌گذارد. این بیماری می‌تواند ماهیچه‌ها را به روش‌های مختلف تحت تاثیر قرار دهد. این بیماری از اینکه چگونه در بدن ایجاد می شود هنوز کشف نشده است. اثرات دیستونی همچنین می‌تواند زمانی که احساس خستگی یا استرس می‌کنید یا کافئین یا الکل مصرف می‌کنید تشدید شود.

در ادامه بخوانید : دیستروفی عضلانی:انواع،علائم و روش های درمانی

انواع بیماری دیستونی

انواع دیستونی بر اساس قسمتی از بدن که درگیر می‌شود، عبارتند از :

دیستونی کانونی یا موضعی : تنها یک بخش از بدن را درگیر می‎کند.

دیستونی چند کانونی : دو یا چند بخش غیرمرتبط از بدن را درگیر می‎کند.

دیستونی سگمنتال : دو یا چند بخش مرتبط از بدن را درگیر می‎کند.

دیستونی عمومی : در این نوع دیستونی بیشتر قسمت‌های بدن از جمله دو پا، درگیر بیماری می‌شود.

دیستونی نیمه بدن : در این نوع از دیستونی نیمی از بدن درگیر بیماری می‌شود. در واقع یک طرف بدن به طور کامل تحت تاثیر بیماری قرار می‌گیرد.

دیستونی گردن : دیستونی گردن یا سرویکال، شایع‌ترین نوع دیستونی است که معمولا از سنین میانسالی آغاز می‌شود و عضلات گردن را درگیر می‌کند. 

دیستونی نیمه‌صورت : این دیستونی که همی فاسیال اسپاسم نیز نامیده می‌شود، یکی از انواع دیستونی‌های موضعی است که تنها عضلات یک سمت صورت را درگیر می‌کند.

پلک زدن غیرارادی : بلفارواسپاسم نوعی از دیستونی که به عضلات چشم و اطراف آن آسیب می‌زند و باعث پلک زدن بیش از حد و غیر قابل کنترل می‌شود.

دیستونی اورومدیبولار : این نوع دیستونی مربوط به عضلات فک، دهان و زبان است.

دیستونی حنجره : زمانی که بیماری دیستونی عضلات حنجره را تحت تاثیر قرار دهد­، به آن دیستونی حنجره یا لارنژیت گفته می‌شود.

کرامپ نویسندگان : همان‌طور که از نامش پیداست، این نوع دیستونی بر روی توانایی نوشتن فرد تاثیر می‎گذارد و باعث گرفتگی انگشتان، مچ و بازوی بیمار می‌شود.

دیستونی پاسخ دهنده به دوپا : این دیستونی در ابتدا پاهای بیمار را درگیر می‎کند و باعث ایجاد تغییراتی در راه رفتن فرد می‎شود.

دیستونی تشنجی : در دیستونی تشنجی یا پروکسیسمال، فرد در برخی مواقع دچار حملاتی مانند صرع شده و پس از آن درگیر اسپاسم‌های عضلانی و حرکات غیرعادی بدن می‎شود.

دیستونی عمومی : نوع دیگری از دیستونی است که معمولا در ابتدای دوران بلوغ کودکان رخ می‌دهد.

علائم بیماری دیستونی

به طور کلی حرکات غیرقابل منترل عضلانی هستند که عبارتند از :

• پلک زدن غیر ارادی و سریع که نمی‌توانید آن را متوقف کنید
• سفت شدن یا چرخش ناگهانی گردن به یک طرف، به ویژه زمانی که احساس خستگی یا استرس می‌کنید
• مشکل در صحبت کردن
• لرزش در صدا
• علامت‌هایی که با خستگی، استرس یا فعالیت بدنی زیاد و بدتر می‌شوند
• نشانه‌های دیستونی ممکن است ثابت بماند یا در طول زمان بدتر شود. 

و همچنین ببینید : بیماری نورون حرکتی چیست؟

درمان بیماری دیستونی

بسیاری از درمان‌های ممکن به علت، شرایط و علائم بستگی دارند. در واقع هیچ درمانی برای بیماری دیستونی وجود ندارد و درمان‌های آن مربوط به دلیل بروز بیماری می‌شود. به طور کلی، انواع درمان عبارت‌اند از: 

• تحریک عمیق مغز : این درمان شامل جراحی برای کاشت الکترود در مغز است. این الکترودها جریان الکتریکی ملایمی را به بخشی از مغز می‌رسانند که می‌تواند علائم دیستونی را کاهش داده یا درمان کنند. این رایج‌ترین و مفیدترین درمان جراحی برای آن است. 
• پالیدوتومی و تالاموتومی : دو روش جراحی برای کاهش و بهبود علائم بیماری هستند که بیشتر برای درمان پارکینسون از آن‌ها استفاده می‌شود. 
• داروها : بسته به اینکه چرا دیستونی اتفاق می‌افتد، اغلب می‌توان آن را با دارو درمان کرد. نوع دارو به علائم و علت اصلی بستگی دارد. 
• تزریق سم بوتولینوم ، بوتاکس : بوتاکس می‌تواند تمام سیگنال‌های عصبی را برای هفته‌ها یا حتی ماه‌ها در صورت تزریق در محل مناسب مسدود کند. این درمان باعث می‌شود سیگنال‌هایی که باعث دیستونی می‌شوند به عضلات نرسند و بوتاکس را به یک گزینه درمانی برای علائم نوع کانونی یا سگمنتال تبدیل می‌کند. 
• فیزیک ، کار و گفتار درمانی : این اشکال درمان اغلب می‌تواند به فرد کمک کند تا با دیستونی سازگار شود، به خصوص زمانی که آن به دلیل وضعیت یا بیماری موقت اتفاق می‌افتد. 

سخن آخر

دیستونی یک بیماری مغزی است که باعث ارسال سیگنال‌های معیوب به ماهیچه‌ها می‌شود. این وضعیت باعث می‌شود آن عضلات به طور غیر قابل کنترلی حرکت کنند. دیستونی مسری نیست و امکان ندارد فرد آن را به دیگران منتقل کند یا از دیگران بگیرد.