اختلال بیش فعالی یا اختلال توجه یکی از اختلالات شایع عصبی- رشدی است که باعث بروز واکنش های تکانشی ، اختلال در یادگیری و فعالیت های فیزیکی بیش از اندازه و با برخی از رفتارهای غیرعادی و بیشتر در سنین پایین دیده می شود. این بیماری دوره متغییری دارد و بخشی از علائم آن تا دوره نوجوانی و اوایل بزرگسالی کاهش می یابد.
برای شناخت بیشتر درباره علت بیش فعالی در این مقاله با ما همراه باشید.

دلایل مختلفی برای اختلال بیش فعالی وجود دارد که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت.
اخیرا شواهدی از مطالعات بدست آمده است که ژنتیک می تواند نقش اساس دراختلال بیش فعالی داشته باشد. تحقیقات انجام شده بر روی دوقلوهای یک تخمکی و دو تخمکی و والدین نشان می دهد که این بیماری بر پایه ژنتیک می باشد این عارضه ممکن است در کودکانی که پدرشان به این بیماری مبتلا هستند و همچنین در پسرها دیده می شود.
مشکلاتی مانند بیماری های عفونی در 3 ماه اول بارداری در ایجاد این عارضه نقش مهمی دارد همچنین مادرانی که دچار سوء تغذیه یا مشکل بهداشتی در 4 هفته اول داشته اند، بیشتر مشاهده شده است.
آسیب های مغزی در دوره جنینی خصوصا در منطقه ی پریتال و یا عواملی مانند استرس و یا عواملی دیگر در دوره شیرخوارگی ناشی از عفونت ، التهاب یا ضربه در این کودکان ممکن است از دلایل ابتلا به آن باشد. محققان معتقدند که وارد شدن آسیب جدی به سر نوزاد می تواند علت ابتلا به بیش فعالی باشد.
تحقیقات نشان داده است که اختلال در اعصاب رسانه های مغزی و دستگاه نورآدرنرژیک و ترشح هورمون دوپامین و اپی نفرین باعث بهم خوردن تعادل مواد شیمیایی مغز می شود که تا حدودی دلیل بیماری بیش فعالی کودکان می باشد.
تحقیقات دیگری برروی مغز این گونه کودکان انجام شده است که درصد نسبی اختلال در نوار بتا می باشد با این حال می توان گفت نوع تاخیر رشد در بسیار موارد با افزایش سن برطرف می شود.
عوامل استرس زا و اختلال در تعادل خانواده و سایر عوامل اضطراب آور، در شدت گرفتن بیماری بیش فعالی نقش بسزایی دارد.
از دیگر عوامل ابتلا به بیش فعالی را می توان ناشی از به دنیا آمدن نوزاد زودتر از موعد متولد شدنش باشد نوزادانی که زودتر از 37 هفته به دنیا می آیند بیشتر مبتلا به این عارضه می شوند.
اگر مادر در دوران بارداری الکل مصرف کند این ماده از بند ناف به اون منتقل می شود و باعث می شود جنین به عارضه بیش فعالی مبتلا شود بنابراین می توان گفت که یکی از دلایل بیش فعالی کودک در بارداری مصرف الکل و تنباکو توسط مادر می باشد که به نوزاد انتقال داده می شود.
نوزادانی که هنگام تولد با وزن کمتر از 1500 گرم به دنیا می آیند بیشتر در معرض ابتلا به بیش فعالی قرار می گیرند.
زمانی که مادر باردار در ماه های اولیه تولد در معرض مواد پرخطری مانند سموم و سرب قرار می گیرد احتمال ابتلای کودک به این عارضه را افزایش می دهد.

همچنین بخوانید : کاردرمانی جسمی در کودکان چیست ؟
شایع ترین علائم بیش فعالی به شرح زیر می باشد :
با توجه به مشکلاتی که در اختلالات بیش فعالی برای کودکان به وجود آمده است افراد بیشتری به دنبال راه های درمان آن می روند درمان این عارضه معمولا شامل ترکیبی از روش های مختلف است تا باعث بهبود علائم بیش فعالی و افزایش کیفیت زندگی فرد مبتلا شود.
برخی از روش های درمان اختلال بیش فعالی به شرح زیر می باشد:
داروهای محرک رایج ترین نوع داروهای مورد استفاده در درمان این اختلال است مصرف این داروها باعث افزایش تمرکز در مغز و سطح انتقال دهنده سیسم اعصاب می شود. گاهی ممکن است داروهای غیر محرک نیز تجویز شود.

رفتاردرمانی شناختی و آموزش مهارت های زندگی و اجتماعی می تواند در بهبود مهارت های مدیریت کمک کند که در این میان آموزش والدین نقش مهمی در مدیریت رفتار کودک خود دارند.
سخن پایانی
اختلال بیش فعالی در صورت عدم رسیدگی می تواند کودک را به افسردگی ، گوشه گیری و مشکلات خانوادگی و ارتباطی شود شما با مطالعه این مقاله می توانید با تشخیص علائم کودک خود به این عارضه به پزشک متخصص مراجعه کنید.
همچنین می توانید از خدمات آنلاین اوتیسم کلینیک استفاده کنید .