افسردگی اغلب به عنوان یک بیماری بزرگسالی تلقی میشود، اما حقیقت این است که کودکان و نوجوانان نیز به طور فزایندهای با این اختلال سلامت روان دست و پنجه نرم میکنند افسردگی در کودکان بسیار جدی است و اگر به موقع تشخیص داده و درمان نشود، میتواند تأثیرات مخربی بر رشد تحصیلی، اجتماعی و عاطفی آنها بگذارد درک علائم، که اغلب با رفتارهای عادی کودکانه اشتباه گرفته میشوند، اولین گام حیاتی برای کمک به آنهاست.
وقتی که کودک شما احساس ناراحتی به دلیل دارد و ذوق و شوق خودش را نسبت به بازی با همسالانش از دست میدهد باید کمی مشکوک بشوید این علائم در مواردی نشانه ابتلا کودک به افسردگی می باشد.
افسردگی در کودکان چرا متفاوت است؟
افسردگی بالینی در کودکان اغلب خود را به شیوهای متفاوت از بزرگسالان نشان میدهد بزرگسالان غم و اندوه مداوم را گزارش میدهند، در حالی که در کودکان، این حالت بیشتر به شکل تحریکپذیری، خشم و مشکلات رفتاری بروز میکند.
کودکان هنوز مهارتهای کلامی کافی برای توصیف دقیق احساسات درونی خود مانند پوچی یا ناامیدی را ندارند، بنابراین احساسات خود را از طریق رفتار نشان میدهند.
شناسایی افسردگی در کودکان نیازمند توجه دقیق به تغییرات رفتاری و عاطفی مداوم است این علائم باید حداقل به مدت دو هفته در اکثر روزها وجود داشته باشند تا تشخیص مطرح شود.
علائم عاطفی و خلقی
تحریکپذیری و خشم مداوم: این شایعترین علامت در کودکان است. کودک به جای غمگینی، اغلب بیحوصله، کجخلق و زودرنج است.
غم یا پوچی مداوم: احساس غمگینی که به ندرت بهبود مییابد.
از دست دادن علاقه: کنار گذاشتن فعالیتهایی که قبلاً از آنها لذت میبرد مانند بازی، ورزش، یا سرگرمیها
احساس بیارزشی یا گناه: سرزنش بیش از حد خود برای اشتباهات کوچک یا احساس اینکه فردی بد است.
ناراحتی هنگام گریه: گریه کردن بدون دلیل مشخص یا گریههای طولانی و غیرقابل تسکین.
علائم جسمی و عملکردی
تغییرات در خواب: بیخوابی مشکل در به خواب رفتن یا بیدار ماندن مکرریا خوابآلودگی بیش از حد
تغییرات در اشتها و وزن: کاهش یا افزایش قابل توجه وزن بدون رژیم غذایی مشخص، یا امتناع از خوردن غذا.
انرژی پایین: خستگی مداوم، احساس کندی یا عدم توانایی برای انجام کارهای روزمره.
شکایات بدنی مکرر: سردردهای مکرر، دلدردهای مزمن یا دردهای شکمی که دلیل پزشکی مشخصی ندارند و به مدرسه رفتن یا فعالیتها لطمه میزنند.
علائم شناختی و رفتاری
کاهش عملکرد تحصیلی: افت ناگهانی نمرات، مشکل در تمرکز، یا مشکل در تصمیمگیری.
اجتناب اجتماعی: کنارهگیری از دوستان، بازیهای گروهی و فعالیتهای خانوادگی.
افکار مرگ و خودکشی: در نوجوانان، این افکار شایعتر است و میتواند شامل صحبت کردن درباره مرگ، نوشتن وصیتنامه، یا ابراز آرزوی خوابیدن و هرگز بیدار نشدن باشد
عوامل خطر
افسردگی یک اختلال چند عاملی است و نتیجه تعامل بین استعداد ژنتیکی و استرسهای محیطی است:
ژنتیک و سابقه خانوادگی: داشتن والدین یا خویشاوندان درجه یک مبتلا به افسردگی یا سایر اختلالات خلقی، خطر را افزایش میدهد.
تغییرات بیولوژیکی: عدم تعادل در انتقالدهندههای عصبی مغز (مانند سروتونین و نوراپینفرین).
محیط و استرسها:فقدان یا از دست دادن والدین مرگ، طلاق، تجربه تروما سوءاستفاده یا غفلت و قربانی قلدری بودن.
درمان افسردگی در کودکان
درمان افسردگی در کودکان باید جامع، حمایتی و تحت نظارت متخصصان سلامت روان باشد خوشبختانه، افسردگی در کودکان و نوجوانان به درمان پاسخ میدهد.
1.رواندرمانی
افسردگی در کودکان دارای علائمی مانند از دست دادن اشتیاق و احساس غم و اندوه است. و باید توسط روانشناس یا رواندرمانگر متخصص اطفال انجام شود.
2.درمان شناختی رفتاری
درمان شناختی رفتاری یکی از مؤثرترین روشهاست این درمان به کودک میآموزد که:
شناسایی افکار منفی خودکار مانند من همیشه شکست میخورم
به چالش کشیدن صحت این افکار.
جایگزین کردن آنها با افکار واقعبینانهتر و مثبتتر.
توسعه مهارتهای حل مسئله و مواجهه فعالانه با موقعیتهای استرسزا.
3.درمان بین فردی برای نوجوانان (IPT-A)
این روش بر بهبود روابط و تعاملات اجتماعی کودک با خانواده، دوستان و همسالان تمرکز دارد، چرا که مشکلات ارتباطی اغلب محرک یا تشدیدکننده افسردگی هستند.
4.رواندرمانی حمایتی
ایجاد فضایی امن که کودک بتواند بدون قضاوت احساسات خود را بیان کند و احساس کند شنیده میشود.
5.درمان دارویی
در مواردی که علائم شدید است، عملکرد روزانه کودک به شدت مختل شده، یا رواندرمانی به تنهایی کافی نیست، روانپزشک داروهای ضدافسردگی را تجویز کند.
مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین، این داروها اولین انتخاب هستند فلوکستین یکی از داروهایی است که توسط سازمان غذا و داروی آمریکا برای درمان افسردگی در کودکان و نوجوانان تأیید شده است.
تجویز دارو برای کودکان باید با احتیاط فراوان انجام شود و شامل نظارت دقیق بر عوارض جانبی، به ویژه در هفتههای اول شروع درمان، باشد. در برخی موارد نادر، در ابتدای درمان، اضطراب یا افکار خودآزاری به طور موقت افزایش یابد.
1.ایجاد روال ثابت: داشتن برنامههای منظم برای خواب، تغذیه و فعالیت بدنی به ثبات روحی کودک کمک میکند.
2.تشویق به فعالیت بدنی: ورزش منظم یک عامل محافظتی قوی در برابر افسردگی است.
3.مدیریت استرس محیطی: اگر قلدری یا درگیری خانوادگی عامل استرس است، باید فعالانه برای حل آنها اقدام شود.
4.آموزش والدین: والدین باید بیاموزند که چگونه علائم را تشخیص دهند و چگونه بدون سرزنش، از کودک حمایت کنند.
چه زمانی باید به اورژانس مراجعه کرد؟
اگر کودک یا نوجوان شما:
1.به طور مستقیم درباره آسیب رساندن به خود صحبت میکند.
2.ابزارهای لازم برای آسیب زدن به خود را جمعآوری کرده است.
3.رفتارهای پرخطر و تکانشی جدیدی از خود نشان میدهد مانند مصرف مواد.
4.به طور ناگهانی بسیار آرام و شاد به نظر میرسد پس از یک دوره طولانی افسردگی این میتواند نشانهای از تصمیمگیری برای اجرای نقشه خودکشی باشد.
در این شرایط، باید فوراً با اورژانس تماس گرفته یا به نزدیکترین مرکز درمانی مراجعه کنید.
سخن پایانی
افسردگی در کودکان یک بیماری قابل درمان است، اما نیازمند تشخیص زودهنگام و مداخله حرفهای است والدین و مراقبان باید علائم را جدی بگیرند، محیطی حمایتی فراهم کنند و در صورت مشاهده تغییرات پایدار، بدون تأخیر به دنبال ارزیابی توسط متخصص سلامت روان اطفال باشند امید به بهبودی قوی است، به شرطی که حمایت لازم به موقع ارائه شود.
سوالات متداول افسردگی در کودکان از علائم تا درمان
رواندرمانی خط مقدم درمان است.
کاهش عملکرد تحصیلی،اجتناب اجتماعی،افکار مرگ و خودکشی
