اوتیسم یک اختلال عصبی - رشدی با طیف های گسترده است و این اختلالات به وجود آمده در افراد مختلف، متفاوت است و به گونه های متنوعی افراد مبتلا را تحت تاثیر قرار می دهد این اختلال از نوع خفیف تا شدید در افراد متغییر ظاهر می شود ولی در بیشتر افراد نقاط مشترکی وجود دارد.

اختلال اوتیسم سه سطح دارد که طیف آن براساس شدت اختلال و نیاز بیمار به حمایت دیگران در زندگی روزمره آنها طبقه بندی شده است.

در ادامه با ما همراه باشید تا شما را با انواع اوتیسم در طیف های گسترده تر مانند اوتیسم خفیف ، متوسط و شدید آشنا کنیم.

همچنین بخوانید : درمان اوتیسم در خانه

اوتیسم خفیف یا ( سطح 1) :

اوتیسم سطح 1 خفیف ترین درجه اوتیسم است که پیش از این به آن اختلال اسپرگر گفته می شود.

اوتیسم خفیف یک سطح از بیماری است که افراد مبتلا به آن عملکردهای بالایی در مدیریت رفتار خود دارد در واقع اوتیسم سطح یک علائم بیماری را دارد ولی نیاز به حمایت دیگران برای کارهای شخصی خود ندارند.

مشخص نمودن سطح اختلال در فرد مبتلا به اوتیسم به میزان نوع کمک و نیاز و حمایت او را تعیین می کند. علائم اوتیسم سطح 1 شامل مشکلات در ارتباطات اجتماعی همراه با رفتارهای غیرقابل انعطاف می باشد. درمان اوتیسم سطح 1 در محیط های آموزشی به رفع این مسائل با ارائه راهکارهای مداوم کمک می کند.

اوتیسم در سه سطح شناخته شده است که اوتیسم سطح 1 از خفیف ترین نوع اختلال در اوتیسم می باشد و علائم کمتری نسبت به مقایسه در سطح 2 و سطح 3 دارد و کمتر باعث تحریب در روند زندگی فرد مبتلا به اوتیسم می شود.

بیمار مبتلا به اوتیسم سطح 1 به سختی با دیگران ارتباط برقرار می کند و در هنگام دوستیابی تلاش بسیار می کند اما چندان در روابط موفق نمی باشد.

برخی ازعلائم رایج اوتیسم سطح 1 عبارتند از :

• مشکل در شروع مکالمه با دیگران
• علاقه کمتر به تعاملات اجتماعی
• اختلال حسی و عاطفی
• انعطاف پذیری در رفتار
• اصرار بیش از حد روی یک موضوع مورد علاقه
• توجه کمتر به اصول بازی و قواعد آن
• تغییر مداوم موضوع بحث

اوتیسم متوسط ( سطح 2) :

کودکان مبتلا به اوتیسم سطح 2 معمولا علاقه مندی های بسیار محدودی دارند و رفتارهای تکراری از خود نشان می دهند و در موقعیت های خاص عملکرد مناسبی ندارند.

تشخیص بیماران مبتلا به اوتیسم سطح 2 در ارتباطات غیر کلامی دچار مشکل هستند و معمولا با جملات ساده حرف می زنند.

اوتیسم شدید ( سطح 3 ):

اوتیسم سطح 3 از شدیدترین نوع اوتیسم است. کودکان مبتلا به اوتیسم سطح 3 بسیار رفتاهای شدیدتری نسبت به اوتیسم سطح 1و 2 از خود نشان می  دهند.

این کودکان در بیان کلامی و غیر کلامی و نظراتشان در عملکرد روابط اجتماعی و مدیریت تمرکز یا موقعیتشان دچار مشکل می شوند. انجام رفتارهای تکراری یکی از علائم اوتسیم سطح 3 می باشد. توانایی محدودی در شفاف حرف زدن دارند و شروع کننده یک رابطه با دیگران نمیتوانند باشند و اگر هم شروع کنند احتمالا با روشی نامناسب یا ناشیانه خواهد بود.

همچنین بخوانید : اوتیسم در دختران

انواع اوتیسم

انواع اوتیسم نیز مانند مواردی چون اضطراب دیابت و دیگر اختلالات رشد موارد مختلفی دارد و شامل سطوح مختلفی هستند.

در واقع برای یک فرد مبتلا به اوتیسم گسترده ای از علائم از خفیف تا شدید وجود دارد که ممکن است بروز دهد.

در برخی موارد دیده شده است که برای پرداختن به انواع اوتیسم از واژه " سطح " استفاده می کنند در واقع اختلال اوتیسم در سه سطح مختلف توصیف می شود که شدت بروز علائم در سه سطح متفاوت است. آنها سطح سه را بعنوان " نیاز به حمایت بسیار اساسی " و سطح دو را " نیاز به حمایت قابل توجه " و سطح یک را " نیاز به حمایت " تعریف می کنند. تعیین این سطوح این سطوح به مشخص کردن میزان حمایت و توجهی که فرد درهریک از انواع اوتیسم نیاز دارد کمک می کند.

انواع اوتیسم با درک علائم اوتیسم با اشاره به موارد زیر می باشد :

• اختلال اوتیسم
• سندروم آسپرگر
• اختلال رشد فراگیر

درمان اوتیسم

امروزه درمان های متنوعی برای بهبود وضعیت بیماران اوتیسمی رایج است که د رهنگام تشخیص بیماری با توجه به علائم موجود در فرد مبتلا با تشخیص متخصص مغز و اعصاب درمان های تخصصی ارائه می شود این درمان ها ممکن است به صورت فیلم های آموزشی برای بهبود وضعیت این اختلال باشد.

بهترین راه برای درمان اختلال این بیماری مراجعه به طور مرتب به کلینیک های تشخیصی می باشد تا علائم آنها مورد بررسی قرار گیرد.

 سخن پایانی

تشخیص دقیق و به موقع اوتیسم ، برای درمان بهتر می تواند بیشترین تاثیر را بگذارد. اولین قدم صحبت با متخصص پزشکی است تا شدت سطح کودک مبتلا به اوتیسم مورد بررسی قرار گیرد.