کاردرمانی فرآیندی تخصصی است که به افراد کمک میکند تا بتوانند در فعالیتهای روزمره زندگی که برایشان معنا و اهمیت دارد، مشارکت کنند در حالی که کلینیکها نقش مهمی دارند، ارائه خدمات کاردرمانی در محیط طبیعی زندگی فرد، یعنی منزل، رویکردی قدرتمند و بسیار مؤثر است.
خدمات کاردرمانی در منزل، به جای تمرکز بر بیماری، بر توانمندسازی فرد برای انجام وظایف روزمره با حداکثر استقلال ممکن تمرکز دارد.
محیط خانه، محیط واقعی عملکرد است تمریناتی که در یک کلینیک انجام میشوند، لزوماً به معنای موفقیت در محیط خانه نیستند
کاردرمانگر در منزل میتواند موارد زیر را به دقت ارزیابی کند:
شناسایی موانع فیزیکی مانند پلهها، نور کم، دستگیرههای نامناسب و موانع عملکردی نحوه چیدمان وسایل، سختی باز کردن درها و ...
تمرینات مستقیماً بر اساس نیازهای واقعی فرد در خانه طراحی میشوند مثلاً نحوه صحیح لباس پوشیدن در حمام، یا نحوه آشپزی با یک دست.
خانواده به عنوان اصلیترین حامی، آموزش میبینند که چگونه محیط را سازگار کنند و به طور مؤثر از فرد حمایت نمایند.
مراجعه به کلینیک برای افراد مسن، دارای معلولیتهای شدید یا افرادی که پس از سکته مغزی دچار خستگی مفرط هستند، میتواند طاقتفرسا باشد حضور درمانگر در منزل این فشار را حذف میکند.

همچنین در ادامه میتوانید بخوانید علائم اضطراب در کودکان مبتلا به اوتیسم
خدمات کاردرمانی در منزل بر اساس سه ستون اصلی ارائه میشود:
این فعالیتها شامل مراقبت شخصی اساسی هستند:
بهداشت فردی: استحمام، توالت رفتن، مسواک زدن، شانه کردن مو.
مراقبت از ظاهر: لباس پوشیدن، آرایش کردن، اصلاح صورت.
تغذیه: مهارتهای غذا خوردن و آشامیدن استفاده از وسایل کمکی در صورت نیاز.
این فعالیتها برای استقلال کامل در جامعه ضروری هستند:
مدیریت مالی: پرداخت قبوض، خرید کردن.
مدیریت خانه: نظافت سبک، آشپزی، لباسشویی.
استفاده از وسایل ارتباطی: استفاده از تلفن، کامپیوتر یا تبلت.
رانندگی یا استفاده از حمل و نقل عمومی.
کاردرمانگر محیط زندگی را برای ایمنی و دسترسی بهتر بازطراحی میکند:
توصیه برای نصب دستگیرههای کمکی در حمام.
استفاده از صندلی حمام یا بالابر تخت.
تنظیم ارتفاع میزها و صندلیها.
بهبود نورپردازی برای جلوگیری از زمین خوردن.
تمرینات کاردرمانی باید همیشه توسط یک کاردرمانگر مجاز ارزیابی و طراحی شوند با این حال، در اینجا چند نمونه از تمریناتی که در منزل برای بهبود عملکردهای مختلف انجام میشوند، آورده شده است:
این تمرینات برای افرادی که ضعف دست، آرتریت، یا پس از آسیبهای عصبی مانند سکته دچار مشکل در گرفتن اشیاء هستند، مفید است:
این تمرینات برای کاهش خطر زمین خوردن در منزل بسیار مهم هستند:
در یک مسیر مشخص در خانه، ابتدا روی پاشنه، سپس روی پنجه، و در نهایت راه رفتن به صورت پاشنه-پنجه مانند راه رفتن روی خط مستقیم.
استفاده از یک صندلی با ارتفاع مناسب نه خیلی کوتاه فرد باید سعی کند با استفاده از عضلات پا و بدون فشار دادن دستها به دستهها، بلند شود.
در حالی که فرد با فاصله ایمن از دیوار ایستاده است، از او خواسته میشود به آرامی سر خود را بچرخاند، شانهها را بچرخاند و اشیایی را که در اطراف او قرار دارد، لمس کند این کار سیستم تعادل را به چالش میکشد.

همچنین در ادامه میتوانید بخوانید خطر اختلالات روانی در کودکان اوتیسم
این تمرینات برای افرادی که پس از آسیب مغزی یا در مراحل اولیه دمانس دچار اختلال حافظه، توجه یا برنامهریزی شدهاند، مناسب است:
از فرد خواسته میشود لیستی از 5 تا 7 قلم مورد نیاز برای یک وعده غذایی تهیه کند سپس باید مراحل لازم برای رسیدن به آن هدف مثلاً رفتن به آشپزخانه، چک کردن کابینتها را برنامهریزی کند.
استفاده از کارتهای بازی حافظه تصویری یا حل جدول کلمات متقاطع و سودوکو تمرکز و حل مسئله.
کاردرمانگر یک دستورالعمل سه مرحلهای میدهد مثلاً: برو به آشپزخانه، یک لیوان آب بردار و آن را روی میز اتاق نشیمن بگذار و فرد باید بدون یادداشت کردن، آن را اجرا کند.
جمعبندی
کاردرمانی در منزل، رویکردی انسانمحور است که به فرد اجازه میدهد نقش خود را به عنوان یک عضو فعال در خانه و جامعه نشان بدهد این خدمات با پیروی محیط و آموزش مهارتهای عملی، نه تنها به بهبود عملکرد فیزیکی کمک میکنند، بلکه اعتماد به نفس از دست رفته را نیز باز میگردانند و کیفیت زندگی را به معنای واقعی کلمه در فضای امن خانه ارتقا میدهند.