برای اینکه بدانیم این اختلال چقدر می تواند خطرناک باشد باید در ابتدا با ماهیت آن آشنا باشیم و علائم اختلال اوتیسم را بدانیم تا این اختلالات تا چه حد می تواند به زندگی فرد آسیب بزند و در آخر به کیفیت زندگی او و اطرافیانش تاثیر بگذارد.
تحقیقات نشان داده که حدود یک سوم از افراد مبتلا به اوتیسم مشکلات جدی سلامت روان ، مانند افسردگی و اضطراب دارند که باعث ایجاد رفتارهای تکانشی یا نوسانات خلقی در آنها می شود و کودکان مبتلا به اوتیسم بیشتر از همسالانشان قربانی آزار و خشونت می شوند.
به طور کلی می توان گفت اوتیسم یکی از چالش برانگیزترین اختلالات رشدی است که این اختلال در رشد و تکامل مغز ارتباط دارد و در هر فرد بر حسب شدت و گسترده طیف از علائم اوتیسم متفاوت می باشد و با مشکلاتی در زمینه مهارت های ارتباطی ، اجتماعی ، گفتار ، رفتارهای تکراری و کلیشه ای ، ارتباطات غیر کلامی و حرکات غیر طبیعی مواجه می شود.
اوتیسم وضعیتی است که به خودی خود خطری ندارد اما ممکن است به بیماری هایی منجر شود که خطرناک هستند. گاهی اوقات افرادی که ویژگی های اوتیسم شدید هستند ممکن است برخی از رفتارهای آزار دهنده و آسیب رسان را به خود و دیگران نشان دهند که چنین رفتارهایی قابل کنترل و مدیریت نیستند و می توانند خطرناک باشند و در صورت لزوم و برای کنترل اینگونه مشکلات پزشک متخصص داروهایی برای کودک همچنین رفتار درمانی و گفتار درمانی را توصیه می کند و پس از تشخیص و انجام حمایت های مناسب افراد مبتلا به اوتیسم یاد می گیرند که رفتارهای تکانشی خود را مدیریت کنند و در اجتماع حضور داشته باشند.
زندگی با افراد اوتیسم بر کیفیت زندگی خانواده خود مانند پدر و مادر و خواهر و برادر و دیگر اعضای فامیل در بعضی مواقع تحت تاثیر می گذارد و باعث ایجاد یک سری مشکلات و درگیری هایی می شود و علاوه بر اینها اگر آگاهی کاملی درباره این اختلال از سمت والدین و حمایتگران انجام نشود و فرد مبتلا به اوتیسم به درستی درک نشود ممکن است باعث افزایش خشونت ها ، پرخاشگری ها و ویران کردن وسایل توسط کودک مبتلا به اوتیسم شود.
با این حال باز هم تاکید می شود که اوتیسم به خودی خود خطرناک نیست و بیشتر مشکلات مربوط به اختلالات ناشی از عدم انجام مراقبت ها توسط والدین و مراقبین با فرد مبتلا به اوتیسم است.
اگر انجام مراقبت های ویژه برای فرد مبتلا به اوتیسم به درستی ارائه شود فرد مبتلا به این اختلال ممکن است زندگی موفقیت آمیزتری داشته باشد و از کیفیت زندگی بهتری برخوردار شود.
افراد مبتلا به اوتیسم بیشتر از دیگران با مشکلات روانی مانند اضطراب ، اختلالات کمبود توجه بیش فعالی یا افسردگی هستند. افسردگی و اضطراب از رایج ترین مشکلات سلامت روان هستند که ممکن است روی افراد مبتلا به اوتیسم هم تاثیر می گذارد در جدی ترین حالت این اختلالات افسردگی ممکن است فرد را به فکر مرگ یا خودکشی منجر کند.
افراد مبتلا به اوتیسم مشکلات زیادی در برقراری ارتباط کلامی و غیر کلامی دارند شامل توانایی نداشتن درک و حالات چهره و زبان بدن هستند. این گونه مشکلات به اضطراب اجتماعی یا حتی گوشه گیری منجر می شود چون تجربیات منفی در ارتباطات خود باعث کاهش اعتماد به نفس در افراد اوتیسم می شود. تحقیقات نشان داده است افراد مبتلا به اوتیسم که در برقراری ارتباطات و تعاملات اجتماعی خود به چالش می خورند بیشتر در معرض افسردگی و دیگر مشکلات روانی می شوند. بنابراین در نظر گرفتن عوامل فردی هنگام ارزیابی خطر مشکلات روانی در فرد مبتلا به اوتیسم نیاز به تهیه برنامه های درمانی بسیار مهمی دارد و با مداخله زود هنگام و خدمات حمایتی مناسب افراد مبتلا به اوتیسم یاد می گیرند که چگونه احساسات خود را بهتر مدیدریت کنند و به کیفیت زندگی خود بهبود بخشند.

اختلال اوتیسم یک اختلال مادام العمر و مزمن است و کودک اوتیسم تا پایان عمر خود نیاز به مراقبت و توانبخشی دارد. اوتیسم یک بیماری نیست و به کمک روش های مختلف می تواند آن را درمان کرد، انجام روش هایی در مداخلات درمانی می تواند بر بهبود علائم اوتیسم و کیفیت زندگی او تاثیر بگذارد.
روش های درمانی مورد استفاده عبارتند از :
سخن پایانی
با مطالعه این مقاله مطمئنا به جواب سوال خود می رسید که اوتیسم به تنهایی خطرناک نمی باشد این یک اختلال با مشکلاتی خاص است که برای افراد مبتلا ایجاد می شود فرد اوتیسمی باید تحت حمایت مناسب و حرفه ای باشد تا بتواند به ادامه زندگی خود امید داشته باشد.همچنین می توانید از خدمات آنلاین اوتیسم کلینیک در این راستا استفاده کنید.