لکنت زبان یک اختلال گفتاری است که با ناهماهنگی در جریان گفتار مشخص می شود و معمولا در کودکان سنین بین 2 تا 6 سالگی بروز می دهد و می تواند باعث ایجاد چالش های بزرگی در زندگی روزمره کودکان شود. کودکی که لکنت زبان دارد در کاهش اعتماد به نفس و مشکلات در روابط اجتماعی او با دیگران تاثیر منفی می گذارد. این مشکل می تواند به دلایل مختلفی مانند ژنتیک ، تفاوت های مغزی ، فشارهای روانی یا شرایط عصبی بروز دهد.

علائم لکنت زبان

نشانه های لکنت زبان که ممکن است به صورت متفاوت بروز دهد به شرح زیر می باشد :

• مشکل در شروع یک کلمه یا جمله
• کشیدن صدای یک حرف یا یک کلمه
• تکرار یک صدا، بخش یا واژه
• توقف کوتاه هنگام گفتن کلماتی خاص
• اضافه کردن کلماتی مانند " ام " در بین کلمات بعدی
• انجام حرکات بیش از حد در صورت و بدن برای بیان یک کلمه
• اضطراب بین صحبت
• عدم توانایی در ایجاد یک رابطه موثر
• پلک زدن های سریع
• لرزش ناخواسته لب ها و فک
• تیک زدن صورت
• حرکت ناگهانی سر
• مشت شدن محکم دست ها

و همچنین با قرار گرفتن در شرایطی مانند هیجان ها ، استرس و عجله یا فشار و یا حتی صحبت کردن در جمع یا مکالمه تلفنی ممکن است وضعیت لکنت زبان بیشتر شود و با چالش های بزرگ تری مواجه شوند .

درمان لکنت زبان چگونه است ؟

لکنت زبان ممکن است در هر سنی بروز دهد، با مطالعات و ارزیابی های انجام شده روش های مختلفی برای درمان کودکان و بزرگسالانی که لکنت دارند در دسترس است از آنجا که نیازهای فردی و متغیرهای متفاوتی وجود دارد یک روش ترکیبی از روش هایی که برای فرد موثر است ممکن است برای فرد دیگر مناسب نباشد. امکان دارد درمان لکنت زبان به طور کامل رفع نشود اما می تواند مهارت های کمک کننده ای را به فرد آموزش دهد که شامل این موارد می باشد :

• پیشرفت در کلامی روان
• بهبود بخشیدن به ارتباطات موثر
• شرکت کردن در فعالیت های اجتماعی ، شغلی و مدرسه

همچنین بخوانید : 

دلایل بروز انواع لکنت زبان

علت ناگهانی لکنت زبان ناشی از ترکیب چندین عامل می باشد. برخی از علل بروز انواع لکنت زبان در زیر به آنها اشاره شده  است :

1.اختلال در کنترل گفتار

2.عوامل ژنتیکی

3.آسیب های مغزی

4.آسیب های احساسی

راهکارهای درمانی برای لکنت زبان

هیچ درمان سریعی برای لکنت زبان وجود ندارد و با وجود شرایط خاص مانند استرس ، فشار و خستگی لکنت زبان را می تواند بدتر کند اما با وجود این شرایط می توان جریان گفتار را تا حدودی درمان کرد که این راهکارها به شرح زیر می باشد :

1.آرام صحبت کردن را تمرین کنید

یکی از راههای کاهش لکنت زبان تمرین آرام و آگاهانه صحبت کردن است که می تواند لکنت زبان را کاهش دهید.  

2.از کلماتی که باعث لکنت زبان می شود بپرهیزید

افرادی که لکنت زبان دارند نباید احساس کنند که مجبور به استفاده از کلماتی خاص هستند در این حالت تنظیم فهرستی از کلمات و یا پیدا کردن گزینه های جایگزین برای استفاده مفید خواهد بود.

3.تکنیک های ذهن آگاهی را امتحان کنید

ذهن آگاهی بر کاهش استرس و اضطراب روش مناسبی می باشد مطالعات نشان داده است که ذهن آگاهی تاثیر بسزایی در مدیریت لکنت زبان دارد و باعث کاهش استفاده از راهکارهای اجتناب مانند صحبت کردن ، کنترل عاطفی بهبود یافته و پذیرش می شود.

درمان های طولانی مدت لکنت زبان

لکنت زبان ممکن است کاملا متوقف شود اما درمان در هر سنی باعث بهبود روانی گفتار ، افزایش اعتماد به نفس در فرد و کمک به او در محیط و روابط اجتماعی می شود.

در مراحل شروع درمان لکنت زبان معمولا بهترین نتیجه را دارد که با مشاهده این علائم باید به گفتار درمانگر باید مراجعه کند.

• مدت زمان لکنت زبان بین 3 تا 6 ماه
• علائم تقلا با لکنت مانند لرزش لب
• سابقه خانودگی لکنت یا سایر اختلالات ارتباطی

درمان های لکنت زبان طولانی مدت عبارتند از :

گفتار درمانی :

گفتاردرمانی به شما می آموزد که سرعت گفتارخود را کم کنید و بدانید که چه موقع دچار لکنت می شوید.

درمان شناختی – رفتاری :

این نوع روان درمانی می تواند به شما کمک کند که تا بتوانید عواملی که باعث بدترشدن لکنت شما می شود را بشناسی و تغییر دهید حل این مشکلات در لکنت زبان باعث افزایش اعتماد به نفس ، اضطراب و استرس می شود.

دستگاه ها و ابزارهای الکترونیکی :

ابزارهای الکترونیکی متعددی برای افزایش روان گفتار وجود دارد.

دارو :

هیچ رژیم غذایی وجود ندارد که بتواند لکنت زبان را درمان کند اما برخی داروها بر درمان این اختلال استفاده می شود مانند : قرص آلپرازلام ، سیتالوپرام

تعامل کودک و والدین :

همکاری والدین در تکنیک های تمرینی در محیط خانه بخش مهمی از کمک به کودک می باشد که در درمان لکنت زبان او تاثیر دارد.

 

سخن پایانی

یکی از اختلالات شایع گفتاری در میان کودکان و بزرگسالان لکنت زبان می باشد با خواندن این مقاله می توانید به راهکارهای درمان لکنت زبان آشنا شوید.