بیش فعالی اختلالی رشدی عصبی است که در حال حاضر فعلا درمان قطعی برای او پیدا نشده است .اما درعین حال می شود با استفاده از روش های درمانی مناسب علائم آنرا تا حدی کنترل و مدیریت کرد. بیش فعالی معمولا بعد از 6 سالگی تشخیص داده می شود و ممکن است بسیاری از کودکان را تحت تاثیر قرار دهد.در صورتی که کودک شما دچار حواس پرتی شود و یکسری رفتار های تکانشی می شود تا حدی طبیعی است اما اگر علائم شدید و مداوم باشد ممکن است باعث بروز مشکلاتی برای کودک شما شود. در ادامه این مقاله قصد داریم اطلاعات بیشتری در زمینه ی درمان بیش فعالی را کسب کنیم.

علائم بیش فعالی

علائم بیش فعالی کاملا مشخص است و بهتر است خانواده ها در صورت مشاهده علائم زیر روند درمان را هرچه سریع تر شروع کنند :

سختی در تنظیم و کنترل عواطف و خشم

بی قراری و اضطراب بیش از حد

عدم صبر و آشفتگی در صف

عدم توانایی در انجام فعالیت های سازمان یافته

سرعت بیش از حد در صحبت کردن و بیان افکار

عمل کردن بدون فکر

احساس خطر کم یا بدون احساس خطر

حرکت فیزیکی بیش از حد

حواس پرتی مداوم

همچنین بخوانید : گفتار درمانی در کودکان 

نکاتی برای کاهش علائم بیش فعالی

در ادامه به بررسی روش هایی که به کاهش علائم بیش فعالی کمک می کند را بررسی می کنیم :

مرز های مشخص رفتاری تعیین کند :

والدین کودک را باید متوجه کرده باشند که از او انتظار چه رفتار هایی را دارند و چه رفتار هایی نباید از او سر بزند و اگر کودک از مرز های رفتاری عبور کرد پیامد کارش را ببیند.

داشتن برنامه روزانه :

روز را طوری تنظیم کنید که کودک بداند که دقیق باید چه کاری را انجام دهد در صورتی که برنامه ای دقیق و منظم داشته باشید می توانید شاهد پیشرفت چشمگیر کودکتان باشید.

انجام ورزش :

حضور در فضای آزاد و انجام دادن حرکات ساده ورزشی می تواند به بهبود علائم کودک کمک زیادی کند.معمولا ژیمناستیک و ورزش های های رزمی می تواند انرژی نهفته کودک را رها کند.

موقعیت های اجتماعی لذت بخش ایجاد کنید:

حضور کودک بیش فعال در جمع و کنترل رفتار برای او چالش برانگیز است ،والدین می تواند موقعیت های اجتماعی کوتاه و لذت بخش را برای کودک ایجاد کنند یا دوستان کودک را برای بازی دعوت کنید اما برای زمان کوتاهی تا کودک کنترل خودش را از دست ندهد.

تغذیه مناسب :

کودک بیش فعال ممکن است در صورت مصرف مواد غذایی کافئین دار علائم بیش فعالی را بیشتر نشان دهد در نتیجه بهتر است مراقب تغذیه مناسب کودک خود باشید.

از او تعریف کنید :

این کار کودک شما را آگاه می کند که شما خوشحالید و دلیل خوشحالیش را رفتار خودش می داند در نتیجه ممکن است دفعات بعدی هم سعی کند آن رفتار را انجام دهد.

مدت زمان برای درمان بیش فعالی

به طور کلی یکسری علائم بیش فعالی با افزایش سن بهبود پیدا می کنند اما ممکن است شخصی در بزرگ سالی به این اختلال مبتلا شود.در کودکان اگر احساس می کنید رفتار های کودک شما متفاوت از هم سالانش است بهتر است که این موضوع را با پزشک در میان بگذارید .

مدت زمان درمان بیش فعالی به یکسری عوامل مختلف بستگی دارد که عبارتند از :

نوع درمان :

استفاده همزمان از دارو و رفتار درمانی روشی بسیار موثر برای درمان بیش فعالی است اما معمولا نیاز به طی شدن فرآیندی طولانی را دارد.

سن:

درمان در کودکان بسیار موثر تر از درمان در بزرگسالان است .

شدت علائم:

افرادی که علائم شدیدتری دارند درمان بیش فعالی آنها بیشتر طول می کشد.

مشکلات زمینه ای :

ممکن است بعضی افراد مبتلا به بیش فعالی  درگیر مشکلات زمینه ای دیگری مثل اضطراب یا افسردگی باشند که این موضوع تاثیرمستقیم روی روند درمان آنها دارد.

عوامل ایجاد اختلال بیش فعالی

تاکنون علت دقیق بیش فعالی مشخص نشده است ،اختلال بیش فعالی ممکن است در هر سنی رخ دهد ،اما علائم آن در کودکی مشخص تر است و معمولا در سنین ابتدایی دیده می شود.

عوامل زیادی ممکن است روی ایجاد بیش فعالی نقش داشته باشد مثل :

عوامل اعصاب شناختی :

عوارض در ساختار و عملکرد مغزی می توانند به بیش فعالی مرتبط باشد.

عوامل محیطی :

محیط زندگی و روابط خانوداگی و تربیت تاثیر مستقیم روی بروزبیش فعالی دارد .

عوامل ژنتیکی :

وراثت و ژنتیک ممکن است در برخی موارد در ایجاد علائم بیش فعالی تاثیر داشته باشد.

همچنین :

کمبود وزن زمان تولد

تولد قبل از هفته 37 بارداری

مصرف الکل و سیگار در زمان بارداری

داشتن مشکلات یادگیری نیز می تواند از دیگر عواملی باشد که روی ایجاد علائم بیش فعالی نقش داشته باشد.

روش های درمانی بیش فعالی

معمولا برای درمان و نتیجه بخشی بهتر آن از ترکیب دارو درمانی و رفتار درمانی استفاده می شود .

رفتار درمانی :

رفتار درمانی به کودک مبتلا به بیش فعالی کمک می کند تا مدیریت کردن رفتار های خود را یاد بگیرد برای اطلاع بیشتر در این زمینه می توانید به اوتیسم کلینیک مراجعه کنید .

دارو درمانی:

داروهایی نظیر ریتالین به بهبود تمرکز و کاهش تکانشگری کودک کمک می کند.البته این دارو ها ممکن است یکسری عوارض داشته باشد و بهتر است که حتما زیر نظر پزشک  مصرف شود.

سخن نهایی

بیش فعالی اختلالی است که ممکن است در بزرگسالی مشکلات جدی را برای کودک و والدینش ایجاد کند بنابراین خانواده نقش مهمی دارد و باید با آگاهی از زنگ خطر های بیش فعالی هرچه زودتر در صورت تشخیص روند درمان را شروع کنند.به طور کلی مدت زمان درمان بیش فعالی مشخص نیست .