علت دیر راه افتادن کودکان و درمان آن با کاردرمانی

دیر راه رفتن کودک می تواند باعث ایجاد نگرانی هایی در والدین شود، کودکان معمولا در سن 12 تا 15 ماهگی به راه رفتن مستقل می رسند .البته بعضی از کودکان به طور فیزیولژیک کمی تاخیر حرکتی دارند و حدود 18 ماهگی به راه رفتن مستقل می رسند. زمانی که مراحل رشدی دچار تاخیر می شود ،پیش رفتن در روند زندگی دشوار خواهد بود. کند بودن سرعت رشد هرگز به معنی اصلا رشد نکردن نیست ، بسیاری از کودکان که دیر شروع به راه رفتن می کنند می توانند بدون نگرانی بر این تاخیر غلبه کنند و به هم سن های خود برسند.

دلایل دیر راه افتادن کودک

دیر راه رفتن کودک ممکن است در نتیجه دلایل مختلفی باشد و لزوما به معنی بیماری نیست حتی ممکن است بدون هیچ زمینه ی خاصی کودکی نسبت به هم سالان خود زودتر و یا دیرتر رشد کند.

در ادامه به بررسی برخی از عوامل دیر راه رفتن کودکان می پردازیم :

عوامل محیطی:

عوامل محیطی و نحوه تربیت کودک در یک خانواده می تواند روی دیر راه افتادن کودک تاثیر مستقیم بگذارد. برخی والدین همیشه کودک را در کالسکه قرار می دهند یا او را بغل می کنند و به کودک فرصت کافی برای یادگیری مهارت های حرکتی و راه رفتن را نمی دهند، در صورتی که باید به کودک فرصت غلت زدن و بازی کردن را داد تا برای نشستن و راه رفتن تلاش کند و مهارت های حرکتی را یاد بگیرد. برخی دیگر از عوامل محیطی شامل:

انواع عفونت ها 

وارد شدن ضربه شدید به سر

و سو تغذیه می شود.

تاخیر در رشد حرکتی:

این تاخیر می تواند دلایل مختلفی از جمله مشکلات ژنتیکی یا اختلال در یادگیری داشته باشد. اما بعضی اوقات کودک صرفا اعتماد به نفس کافی برای راه رفتن ندارد و مطمئن نیست که از عهده این کار برمی آید .

سابقه بیماری نادر :

بیماری کودک لزوما ژنتیکی نیست و ممکن است بروز یک بیماری در دوران نوزادی باعث دیر راه افتادن کودک شود. همچنین کمبود کلسیم و ویتامین دی در کودک می تواند باعث ایجاد بیماری هایی مثل نرمی استخوان شود و راه رفتن کودک را به تاخیر بیندازد.

سابقه زایمان مادر :

معمولا در بارداری های زود رس، مراحل بعدی رشد کودک دیرتر اتفاق می افتد و کودک دیرتر شروع به راه رفتن می کند. همچنین در زایمان زودرس ممکن است مشکلات حین زایمان و فشار به مغز یا نخاع کودک نیر باعث بروز اختلالات حرکتی و دیر راه افتادن کودک شود.

همچنین بخوانید : کاردرمانی ذهنی در کودکان

راه حل هایی برای تسریع راه رفتن کودک

برای والدین هیچ چیز به اندازه دیدن کودکان دیگر که مراحل رشد را نسبت به فرزند خود کامل پشت سر گذاشته اند استرس زا نیست.برای کمک به راه رفتن کودک یکسری فعالیت و تمرین های مختلفی وجود دارد که در ادامه به بررسی آنها می پردازیم:

• دست فرزند خود را بگیرید و سعی کنید مسافت طولانی تری راه همراه او طی کنید، این کار به حفظ تعادل کودک در راه رفتن کمک بسزایی می کند .
• دائما مراقب کودک باشید اما از افتادن مکرر او نگران نشوید چرا که امری عادی است .
• اگر کودک شما در ایستادن تنبلی می کند با گرفتن یک اسباب بازی در بالای سرش او را تشویق کنید تا از جای خود برخیزد.
• آرام دست خود را پشت بازو های کودک قرار دهید و به نرمی شانه ها را در جهت راه رفتن بچرخانید.
• از آنجایی که را رفتن فعالیتی پرانرژی است ،کودک برای تقویت پاهایش به آهن زیادی نیاز دارد. غذاهای حاوی آهن مثل گوشت بدون چربی ،لوبیا و غلات غنی شده هستند که مصرف آنها از کمبود آهن و افزایش سطح انرژی کودک جلوگیری می کند.

درمان دیر راه رفتن با کاردرمانی

زمانی که والدین متوجه می‌شوند راه رفتن کودک با تأخیر همراه است، استفاده از کاردرمانی جسمی در کودکان می‌تواند تا حد زیادی به بهبود مهارت‌های حرکتی و عبور از این مرحله کمک کند. کاردرمانگر پس از ارزیابی وضعیت حرکتی کودک، تمرین‌هایی متناسب با توانایی او برای تقویت عضلات، بهبود تعادل، هماهنگی حرکات و افزایش اعتمادبه‌نفس در راه رفتن در نظر می‌گیرد.

نقش کاردرمانگر کمک کردن به کودکان در دستیابی یا حفظ مهارت هایی است که برای انجام فعالیت های روزمره خود در زندگی نیاز دارد، تقویت عضله های پا برای راه رفتن صحیح ضروری است. این کار از طریق تمرین های مقاومتی و وزنه های سبک برای افزایش قدرت عضلانی و بهبود توانایی کودک در راه رفتن برای مسافت های طولانی از طریق کاردرمانی امکان پذیر است.

کاردرمانی و توسعه مهارت های حرکتی

مهارت‌های حرکتی ظریف شامل توانایی هماهنگی حرکات انگشتان و دست‌ها برای کار با اشیای کوچک است. ضعف در این مهارت‌ها ممکن است به دلیل کاهش قدرت، هماهنگی یا تجربه کافی ایجاد شود و فعالیت‌هایی مانند نقاشی کشیدن و استفاده از قیچی را برای کودک دشوار کند.

مهارت‌های حرکتی درشت نیز نقش مهمی در رشد کودک دارند. اگر این مهارت‌ها به خوبی تکامل پیدا نکرده باشند، کودک ممکن است در تعادل، قدرت و استقامت مشکل داشته باشد و انجام فعالیت‌هایی مانند چهار دست‌وپا رفتن، راه رفتن، دویدن و پریدن برای او دشوار شود. ارزیابی دقیق این مهارت‌ها در بهترین مرکز کاردرمانی می‌تواند به شناسایی علت ضعف حرکتی و انتخاب تمرین‌های مناسب برای کودک کمک کند.

سخن نهایی

دیر راه رفتن کودک می‌تواند تحت تأثیر عوامل مختلفی باشد و همیشه به معنای وجود یک مشکل جدی نیست. با این حال، اگر تأخیر در راه رفتن ادامه‌دار باشد یا همراه با ضعف تعادل و سایر مشکلات حرکتی دیده شود، بهتر است وضعیت کودک توسط متخصص بررسی شود. کاردرمانی جسمی با تمرکز بر تقویت عضلات، تعادل و مهارت‌های حرکتی می‌تواند در بهبود عملکرد کودک مؤثر باشد. مراجعه به یک بهترین مرکز کاردرمانی و شروع تمرین‌های متناسب با نیاز کودک نیز می‌تواند به طی شدن صحیح‌تر روند رشد حرکتی کمک کند.