اوتیسم اختلالی است که اغلب افراد از شنیدن اسم آن ترس دارند و چرا که تصورشان از کودکان اوتیسم کودکانی پرسروصدا است که توانایی انجام هیچ کاری را ندارند و هیچوقت آرام نیستند.

اختلال اوتیسم شامل ساختار رفتارهای مشخص و خاص در کودکان است که با حرکات اضافه، عدم ارتباط با محیط و بیش فعالی  خود را نشان می دهد. این کودکان علائم و نشانه ها و رفتارهایی دارند که با توجه و دقت در آنها میزان اختلال اوتیسم در کودکان درجه بندی و مشخص می شود که هر کدام در چه درجه ای هستند.

در پاسخ به این سوال که آیا اوتیسم خطرناک است یا خیر؟ ابتدا باید این اختلال را به وضوح شناخت. خوش بختانه اوتیسم در کودکان موجب هیچ بیماری جسمی خطرناکی که جان کودک را تحدید کند نمی شود، اما این اختلال آسیب های عمیقی بر رشد ذهنی و ادراکی کودک می گذارد که در صورت عدم درمان در زمان مناسب می تواند تا پایان عمر همراه کودک باشد.

مرکز تخصصی اختلالات کودکان دکتر صابر یکی از مراکز مهم و پیشرفته در حیطه درمان های نوین و مفید در حیطه کودکان اوتیسم می باشد که با تشخیص زودهنگام این اختلال و ارائه برنامه های مدون درمانی می تواند از بروز مشکلات رفتاری و اختلالات یادگیری و ... در این کودکان جلوگیری نماید.

در خصوصیات کودکان اوتیسم علائم و نشانه های شایعی مانند عدم برقراری ارتباط چشمی ، ناتوانی کلامی ، رفتارهای تکراری ، بازی های تکرای ، تاخیر در یادگیری در حرف زدن و صحبت کردن ، بی توجهی به احساس درد، تغییرناپذیر بودن ، وابستگی شدید به پدرومادر، عدم ارتباط با دیگران در تعامل اجتماعی مشاهده می شود.

اگر درمان بموقع شروع کنید این اختلال تا حد زیادی قابل درمان است ، کلینیک دکتر صابر با سابقه درخشان در زمینه درمان کودکان اوتیسم ، توانسته است کودکان زیادی را به زندگی عادی و تحصیل در مدارس معمولی برگرداند. کلینیک دکتر صابر با دو شعبه شرق و غرب در تهران و با داشتن تیم های تخصصی آماده خدمت رسانی به شما عزیزان است.

آیا اوتیسم خطرناک است ؟

اختلال اوتیسم یک ناتوانی رشدی دائمی است که به دلیل اختلال در مغز ایجاد می شود افراد مبتلا به اوتیسم اغلب در ارتباط با دیگران و تعامل اجتماعی به مشکل می خورند و تفاوت در شدت این اختلال در افراد مبتلا به اوتیسم متفاوت می باشد که با توجه به تغییرات افراد در سن و سال آنها متغییر می باشد یعنی هر فردی مبتلا به اوتیسم به گونه های متفاوتی این شدت ها را تجربه می کند و ممکن است برخی از این افراد به مراقبت و حمایت بیشتری نسبت به دیگر افراد مبتلا به اوتیسم داشته باشد.

در برخی از کودکانی که مبتلا به اوتیسم شدید هستند ممکن است رفتارهای آزار دهنده و آسیب رسان به خود و دیگران دیده شود که این چنین رفتارهای غیرقابل کنترل هستند و خطرناک می باشند در صورت عدم کنترل و مدیریت ممکن است اتفاقات جبران ناپذیری را رقم بزند. با تجویز پزشک متخصص داروهایی برای این کودک تجویز می شود یا روش های درمانی نظیر کاردرمانی جسمی و رفتار درمانی برای بهبود کودک استفاده می شود.

زندگی با افراد مبتلا به اوتیسم برای خانواده حتی اعضای فامیل در اکثر مواقع مشکلاتی ایجاد می نماید. درگیری با این اختلال عوارض جانبی روانی ، اقتصادی ، استرس و اضطراب را فراهم می کند و به دلیل عدم آگاهی از این اختلال افراد درک درستی از اوتیسم ندارند و باعث افزایش خشونت ، پرخاشگری ، کج خلقی و خرابی وسایل توسط این کودکان می شود.

اما باید بدانید که اوتیسم به تنهایی خطرناک نیست و بیشتر مشکلات مربوط به این اختلال عدم آگاهی افراد و مراقبت های درست و مناسب با افراد مبتلا به اوتیسم می باشد با انجام مراقبت های ویژه افراد مبتلا به اوتیسم می توانند زندگی موفقیت آمیزی داشته باشند و از زندگی با کیفیت تری بهره مند شوند.

تاثیر اختلال اوتیسم در رشد اجتماعی

اغلب افراد مبتلا به اوتیسم مهارت های گفتاری کافی برای ارتباطات روزمره خود ندارند تعداد کمی نیز تا آخر بی کلام باقی می مانند و تفاوت کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم با سایر کودکان در نحوه برقراری ارتباط از همان سال اول زندگیشان مشخص می شود. آنها در بسیار از رفتارها و اشاره کردن ، سروصدا کردن با تاخیر کلمات و یا ناتوانی هایی از خود نشان می دهند که عدم انجام این واکنش ها از تاثیرات این اختلال بر رشد اجتماعی کودک است. همچنین این کودکان در بازی های گروهی و تخیلی با استفاده از نمادها در زبان دچار مشکل هستند و کلمات را به صورت معکوس بیان می کنند برای ارتباط با فرد مبتلا به اوتیسم و محیط بیرون مشکل است زیرا او درک متفاوت تری از محیط و افراد محیط دارد و درک دنیای بیرون برایشان آسان نیست به همین دلیل با مهارت های کلامی و غیر کلامی، بازی ها و فعالیت های اجتماعی و گروهی دچار مشکل می شوند.

همچنین بخوانید :بازی درمانی در کودکان 

تاثیر اوتیسم بر ویژگی های رفتاری

دسته دیگری از کودکان مبتلا به اوتیسم انجام رفتارهای تکراری و محدود است که این رفتارها به چند دسته تقسیم می شوند :

1.رفتارهای کلیشه ای :

مانند بال زدن ، صداسازی ، چرخاندن سر و تکان دادن بدن

2.رفتارهای اجباری :

پیروی از قوانین مشخصی مانند مرتب کردن اشیا در یک مسیر معین

3.یکسان سازی :

مقاومت در برابر تغییر مانند جابه جا کردن یکسری از اشیا ، تغییر مسیر یا تغییر وضعیت موجود

4.رفتارهای آیینی :

این رفتارها بسیار شبیه رفتار یکسان سازی می باشد و از لحاظ دیگر با هم ترکیب می شوند این گونه افراد فعالیت های روزمره را به یک صورت انجام می دهند مانند لباس پوشیدن ، غذا خوردن .

5.رفتارهای محدود :

در این گونه رفتارها فرد فعالیت های محدودی که علاقه دارد همیشه انجام می دهد مانند برنامه تلویزیونی یا یک بازی و داستان خاص

6.خودآزاری :

رفتارهایی که باعث آسیب رسیدن به کودک می شود مانند ضربه زدن به سر و چشم و...

سخن پایانی

و در آخر باید گفت که اگر این اختلال و تاثیرات آن بر زندگی فرد مبتلا به اوتیسم و اطرافیان خود مورد اهمیت واقع نشود و به موقع وارد تشخیص و مداخله نشوید و در زمان مناسبی این پیگیری ها زودتر انجام نشود این اختلال خطرناک می شوند و کیفیت زندگی خود و اطرافیانش را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد.