حرف نزدن کودک یکی از نگرانیهای رایج والدین است در حالی که هر کودک به طور منحصر به فردی رشد میکند، انتظار میرود که اکثر کودکان در سن 12 تا 15 ماهگی اولین کلمات خود را بگویند در این سن، برخی از کودکان امکان دارد تنها صداهایی تولید کنند و هنوز کلمات واقعی را نگویند. تا سن 2 سالگی، بیشتر کودکان قادر به گفتن چند کلمه و حتی ترکیب آنها هستند اما در برخی موارد، کودک تا سن 3 سالگی هنوز به طور واضح صحبت نکند.
عدم صحبت کردن در سنین پایین میتواند ناشی از عوامل مختلفی باشد، از جمله ویژگیهای فردی، محیط خانوادگی و حتی عوامل ژنتیکی. اگرچه هر کودک زمان خاص خود را برای یادگیری صحبت کردن دارد، اما اگر کودکی در سن 3 سالگی هنوز نتواند کلمات ساده را بگوید یا ارتباط برقرار کند، مشاوره با پزشک یا متخصص گفتار درمانی توصیه میشود
در نهایت، توجه به نشانههای دیگر رشد و تعاملات اجتماعی نیز بسیار مهم است، زیرا این عوامل میتوانند به والدین کمک کنند تا در مورد روند رشد گفتاری کودک خود آگاهتر شوند.
در این مقاله، به بررسی ابعاد مختلف این موضوع خواهیم پرداخت، از جمله مراحل رشد گفتاری، دلایل عدم صحبت کردن، نشانههای هشداردهنده و نکات مفید برای والدین.
مراحل رشد گفتاری کودکان
رشد گفتاری کودکان معمولاً به چند مرحله تقسیم میشود:
1. مرحله پیش از زبان (زیر 12 ماه)
در این مرحله، کودکان بیشتر صداهایی مانند جیکجیک، خنده و گریه تولید میکنند. آنها ممکن است به صداها و حرکات والدین پاسخ دهند، اما هنوز کلمات واقعی را نمیگویند.
2. مرحله شروع گفتار (12 تا 18 ماه)
در این سن، بسیاری از کودکان اولین کلمات خود را میگویند. این کلمات معمولاً شامل نام افراد نزدیک مانند "ماما" یا "بابا" است. همچنین ممکن است از صداهای تکراری برای بیان نیازهای خود استفاده کنند.
3. مرحله گسترش واژگان (18 تا 24 ماه)
در این مرحله، واژگان کودک به سرعت افزایش مییابد و معمولاً به حدود 50 کلمه میرسد. کودکان ممکن است شروع به ترکیب دو کلمه ساده کنند، مانند "آب بده" یا "بازی کن".
4. مرحله گفتار پیچیدهتر (2 تا 3 سال)
در این سن، کودکان قادر به ساخت جملات ساده هستند و ممکن است حدود 200 تا 300 کلمه در دایره واژگان خود داشته باشند. آنها همچنین شروع به استفاده از جملات کامل و بیان احساسات و نیازهای خود میکنند.
دلایل عدم صحبت کردن کودک میتواند متنوع باشد و شامل موارد زیر است:
1. ویژگیهای فردی
برخی از کودکان به طور طبیعی دیرتر صحبت میکنند. این موضوع ممکن است به شخصیت آنها یا نحوه یادگیریشان مرتبط باشد.
2. محیط خانوادگی
محیطی که کودک در آن رشد میکند، تأثیر زیادی بر روی یادگیری زبان دارد. اگر کودک در یک محیط با تحریک زبانی کم قرار داشته باشد، ممکن است دیرتر شروع به صحبت کند.
3. مشکلات شنوایی
مشکلات شنوایی میتواند تأثیر قابل توجهی بر روی توانایی گفتاری کودک داشته باشد. اگر کودک نتواند صداها را بشنود، نمیتواند آنها را تقلید کند و یاد بگیرد
4.اختلالات گفتاری
برخی از کودکان ممکن است به اختلالات گفتاری یا زبانی مبتلا باشند که نیاز به تشخیص و درمان دارند.
نشانههای هشداردهنده
اگر کودک شما در سنین مشخصی نتواند به طور مناسب صحبت کند، ممکن است نشانههایی وجود داشته باشد که نیاز به مشاوره پزشکی یا گفتار درمانی دارد:
1. سن 12 ماهگی: اگر کودک هیچ کلمهای نگفته باشد.
2. سن 18 ماهگی: اگر کودک کمتر از 10 کلمه بگوید یا نتواند با شما ارتباط برقرار کند.
3.سن 2 سالگی: اگر کودک نتواند جملات دو کلمهای بسازد یا واژگان محدودی داشته باشد.
4.سن 3 سالگی: اگر کودک نتواند جملات سه کلمهای بسازد یا دیگران او را به راحتی متوجه نشوند.
ویتامین های مورد نیاز برای حرف زدن کودک
زمانی که متوجه شدید دلیل دیر صحبت کردن کودک چیست باید به فکر اقدامات درمانی مناسب توسط پزشک متخصص باشید، خانواده ها باید تمرینات گفتاردرمانی که توسط پزشک تعیین شده را به موقع انجام دهند و به درمان کودک کمک کنند همچنین والدین می توانند با دادن ویتامین هایی که به تقویت صحبت کردن کودک کمک می کند، موجب تسریع در صحبت کردن و درمان کودک شوند.
ویتامین های مورد نیاز برای تقویت صحبت کردن کودک شامل
ویتامین B12، ویتامین D، ویتامین A، ویتامین B1، ویتامین B2، ویتامین B3، ویتامین B6می باشند هر یک از این ویتامین ها تأثیر مثبت بر مغز و سیستم عصبی دارد و موجب تقویت مهارت صحبت کردن در کودک می شود.
اگر نگران عدم صحبت کردن کودک خود هستید، میتوانید اقداماتی انجام دهید که به رشد گفتاری او کمک کند:
1.گفتگو با کودک: با کودک خود به طور مرتب صحبت کنید و او را تشویق کنید تا جواب دهد. استفاده از جملات ساده و واضح کمککننده است.
2.خواندن کتاب: خواندن کتابهای تصویری و داستانی به کودک کمک میکند تا با واژگان جدید آشنا شود و علاقهمند به یادگیری زبان شود.
3. بازیهای زبانی: بازیهایی که شامل صداها و حرکات هستند، میتوانند به تقویت مهارتهای گفتاری کمک کنند.
4.تشویق و حمایت: هر بار که کودک سعی میکند صحبت کند، او را تشویق کنید. حتی اگر کلمات او واضح نیستند، تشویق مثبت میتواند انگیزه بیشتری برای او ایجاد کند.
نتیجهگیری
در نهایت، عدم صحبت کردن کودک تا سنین مشخصی میتواند طبیعی باشد، اما اگر نگرانی خاصی دارید، مشاوره با پزشک یا متخصص گفتار درمانی توصیه میشود هر کودک روند رشد منحصر به فرد خود را دارد و مهمترین نکته این است که والدین باید با محبت و صبر در کنار کودک خود باشند و او را در مسیر یادگیری زبان حمایت کنند.
