یکی از رایج ترین ویژگی های بزرگسالان مبتلا به بیش فعالی، بیش فعالی در محل کار است که میتواند بر بهرهوری، تمرکز و ارتباطات شغلی تأثیر مستقیم بگذارد. این افراد بیشتر در مدیریت زمان و انجام وظایف محول شده دچار مشکلاتی هستند. این شرایط میتواند استرس شغلی ایجاد کند، اما با شناخت علائم و استفاده از تکنیکهای مدیریت زمان و تقسیم وظایف، امکان افزایش بهرهوری وجود دارد. علاوه بر این، برخی افراد بیشفعال خلاقیت بالایی داشته و توانایی ارائه ایدههای نوآورانه در محیط کاری را دارند.
با این حال، این چالشها قابل مدیریت هستند. با خواندن این مقاله می توانید با علائم و چالش های افراد بیش فعال در محیط کار آشنا شوید.پس تا انتهای مطلب با ما همراه باشید.
بیشفعالی در بزرگسالان اغلب با خلاقیت و نوآوری همراه است. افراد مبتلا به بیشفعالی توانایی ارائه ایدههای خلاقانه و راهکارهای نوآورانه در محیط کار را دارند و میتوانند نقش مؤثری در حل مسائل پیچیده و توسعه پروژهها ایفا کنند. به همین دلیل، شناخت و درک صحیح این ویژگیها و آموزش مهارتهای مقابلهای برای مدیران و همکاران، علاوه بر حمایت روانی، میتواند بهرهوری و همکاری تیمی را بهبود بخشد. مدیریت بیشفعالی در محیط کار نیازمند ترکیبی از خودآگاهی، استفاده از تکنیکهای تمرکز کوتاهمدت، ابزارهای دیجیتال و محیط کاری سازمانیافته است. با استفاده از این راهکارها، افراد مبتلا به بیشفعالی میتوانند نه تنها محدودیتهای خود را کاهش دهند، بلکه تواناییها و خلاقیتهای خود را به حداکثر برسانند و سهم مؤثری در موفقیتهای حرفهای و عملکرد تیمی ایفا کنند.
بیشفعالی در محل کار چالشهای متعددی ایجاد میکند، اما با شناخت علائم، انتخاب شغل مناسب، استفاده از راهکارهای عملی و دریافت درمان و حمایت تخصصی، میتوان اثرات منفی آن را کاهش داد و حتی به یک مزیت رقابتی تبدیل کرد. افراد بیشفعال میتوانند با استفاده از تکنیکهای مدیریت زمان، تمرکز و سازماندهی محیط کار، بهرهوری خود را به حداکثر برسانند و رضایت شغلی بیشتری تجربه کنند.

در ادامه می توانید بخوانید : عواقب درماننکردن کودکان بیش فعال
اختلال نقص توجه و بیشفعالی، اغلب تا بزرگسالی تشخیص داده نشده و درماننشده باقی میماند. اگرچه تخمین زده میشود که تنها در ایالات متحده حدود ۱۰ میلیون نفر به این اختلال مبتلا باشند، اما از هر ۱۰ نفر، تنها ۱ نفر خدمات درمانی دریافت کرده است.
علائم و چالش های بیش فعالی در محل کار عبارتند از :
بیش فعالی بر بخشی از مغز تأثیر میگذارد که نحوه هدایت توجه شما را کنترل میکند. در افراد مبتلا به ADHD ، این ناحیه کنترلی به درستی کار نمیکند. بنابراین، مبتلایان به بیشفعالی واقعاً نمیتوانند تمرکز خود را حفظ کند و ذهنشان مدام بین ایدههای مختلف در نوسان است. جالب این جا است که گاهی اوقات این کمالگرایی به عنوان راهی برای مقابله با همین وضعیت بروز میکند.
برای کارمندان مبتلا به بیش فعالی، ناتوانی در زمانبندی اغلب ناشی از اضطراب است. مگان آنا نف، روانشناس بالینی، میگوید: «برخی ممکن است سبک «اهمالکاری شکستگرایانه» داشته باشند. در این مدل اضطراب طاقتفرسا منجر به فلج شدن آدمها میشود. این در حالی است که دیگران ممکن است از «اضطراب» به عنوان انگیزهای برای مبارزه با اهمالکاری استفاده کنند.
افراد مبتلا به بیش فعالی ممکن است با وجود تمام تلاشهایشان، برای حضور بهموقع در جلسات و محل کار دچار مشکل شوند. آبراهام میگوید: «رئیس خود بودن یا رعایت کردن ضربالاجلها ممکن است دشوار باشد.»
وقتی مبتلایان به بیش فعالی، نمیتوانند تمام آن افکار مختلف و هیجانات گوناگونی را که در یک موقعیت پر استرس در جریان است کنترل کنند، این وضعیت میتواند منجر به اختلال در تنظیم هیجان (Dysregulation)، نوعی فروپاشی ذهنی و ناتوانی واقعی در کنترل احساساتشان شود. بسیاری از افراد یا در اثر این اختلال ، ذهنشان خالی میشود یا دچار طغیان (Outburst) شده و در محیط پرفشار و پراسترس، به شدت احساساتی و تحریکپذیر میشوند.
مبتلایان به بیش فعالی ممکن است احساس کنند روی کار متمرکز هستند، اما نتوانند روی خواندن و پردازش کامل تمام اطلاعاتی که در مقابلشان متمرکز شوند. برای مغز مبتلایان به ADHD دشوار است که روی کارهای خستهکننده و ملالآور مانند خواندن ایمیلها یا بررسی اسناد متمرکز باشند
افراد مبتلا به تمایل دارند که حلکنندههای خلاق مسائل باشند؛ اما به دلیل اختلال در عملکرد اجرایی، این کارمندان ممکن است در به ثمر رساندن آن راهحلهای خلاقانه نیز دچار مشکل شوند.
بیش فعالی زمانی رخ میدهد که عملکرد مغز در مدیریت توجه و کنترل رفتار به طور غیرمعمولی تغییر کند. این وضعیت اغلب باعث حواسپرتی و کاهش تمرکز میشود. افرادی که به این مشکل مبتلا هستند، ممکن است فعالیتی فراتر از نیاز داشته باشند.
برای شناسایی این وضعیت معمولاً نیاز به بررسی تخصصی و تشخیص بیش فعالی توسط پزشک یا روانشناس است.

و همچنین ببینید : آیا بیش فعالی ژنتیکی هست
-اولین گام، استفاده از روشهای مدیریت زمان است. تکنیکهایی مانند پومودورو (Pomodoro) که کار را به بازههای کوتاه تقسیم میکند، به افراد بیشفعال کمک میکند تمرکز خود را حفظ کرده و از پراکندگی ذهنی جلوگیری کنند.
-دومین راهکار، سازماندهی محیط کار است. میز کاری مرتب، ابزارهای دیجیتال برای یادآوری وظایف و ایجاد فضای آرام، میتواند باعث کاهش حواسپرتی شود.
-سومین راهکار، تمرین مهارتهای توجه و تمرکز است. تمرینهایی مانند مدیتیشن کوتاه، تمرینات تنفسی و فعالیتهای ذهنآگاهی، توانایی تمرکز در افراد بیشفعال را افزایش میدهند.
-و در آخر، پشتیبانی اجتماعی و ارتباط با مدیر یا همکاران نیز اهمیت بالایی دارد. اطلاع دادن به تیم در مورد نیازهای کاری و تنظیم انتظارهای واقعبینانه، به افراد بیشفعال کمک میکند تا محیط کاری قابل مدیریتتری داشته باشند.
افراد مبتلا به بیشفعالی نیازمند حمایت و درمان تخصصی برای حفظ عملکرد شغلی و سلامت روان هستند. درمانهای روانشناختی، از جمله رفتاردرمانی شناختی (CBT) و مشاوره روانشناسی، به افراد کمک میکند تا رفتارهای خود را کنترل کرده و استراتژیهای مقابلهای مؤثر را یاد بگیرند. این درمانها تمرکز بر کاهش حواسپرتی، مدیریت زمان و تقویت مهارتهای سازماندهی دارند و نقش کلیدی در مدیریت بیش فعالی در محل کار ایفا میکنند.
سخن آخر
یکی از علائم شایع بیش فعالی در محل کار، بیقراری فیزیکی است؛ بهعنوان مثال، فرد ممکن است مرتب از جای خود بلند شود، حرکت کند یا حتی با دست و پا بازی کند. این رفتار در محیطهای کاری سنتی گاهی باعث سوءتفاهم یا قضاوت نادرست همکاران میشود، در حالی که این ویژگی بخشی از بیش فعالی در محیط کار است و قابل مدیریت می باشد. اگر واقعاً فکر میکنید ADHD دارید، نقطه شروع خوب، مشورت با پزشک عمومی یا یک روانشناس بالینی متخصص در بزرگسالان است.