اختلال بیش‌فعالی و کمبود توجه (ADHD) یکی از شایع‌ترین اختلالات روانی در کودکان و نوجوانان است که می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر زندگی روزمره، تحصیلات و روابط اجتماعی فرد داشته باشد این اختلال با علائمی چون بی‌توجهی، بیش‌فعالی و رفتارهای تکانشی مشخص می‌شود.

با توجه به اینکه این اختلال در سال‌های اخیر به‌طور فزاینده‌ای مورد توجه قرار گرفته است، پژوهشگران و متخصصان بهداشت روان به دنبال رویکردهای نوین درمانی برای مدیریت و کاهش علائم آن هستند.

در این مقاله، به بررسی جدیدترین رویکردهای درمانی در اختلال بیش‌فعالی خواهیم پرداخت.

در ادامه بخوانید : روش‌های نوین درمان اوتیسم و بیش‌فعالی بدون دارو

روش های درمانی جدید بیش فعالی

در چند دهه اخیر پژوهشگران توانسته اند روش های درمانی در جهت بیش‌فعالی را بیابند تا درمان این اختلال آسان تر بشود ما در ادامه به چند راه درمان پرداخته ایم تا اطلاعات شما رو در این زمینه افزایش بدهیم پس با ما همراه باشید.

۱. درمان دارویی

درمان دارویی یکی از رایج‌ترین روش‌ها برای مدیریت ADHD است داروهای محرک مانند متیل‌فنیدات (ریتالین) و آمفتامین‌ها (آدرال) به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شوند و می‌توانند به بهبود توجه و کاهش رفتارهای بیش‌فعال کمک کنند. اما در سال‌های اخیر، تحقیقات نشان داده‌اند که بعضی از داروهای غیرمحرک نیز می‌توانند مؤثر باشند.

داروهای غیرمحرک مانند آتوموکستین (استراترا) و گوانفاسین (Intuniv) به‌عنوان گزینه‌های جایگزین برای کودکانی که به داروهای محرک پاسخ نمی‌دهند یا عوارض جانبی قابل توجهی دارند، مطرح شده‌اند. این داروها معمولاً تأثیرات ملایم‌تری دارند و برای بعضی از بیماران مناسب‌تر می باشند.

۲. درمان‌های روانشناختی

درمان‌های روانشناختی نیز نقش مهمی در مدیریت ADHD دارند یکی از روش‌های موفق در این زمینه، رفتار درمانی است که بر تغییر رفتارهای منفی و تقویت رفتارهای مثبت تمرکز دارد. این نوع درمان معمولاً شامل کار با والدین و معلمان برای ایجاد محیط‌های حمایتی و ساختارمند است.

درمان شناختی-رفتاری (CBT) نیز یکی دیگر از رویکردهای مؤثر است که به بیماران کمک می‌کند تا الگوهای فکری منفی خود را شناسایی و تغییر دهند. این نوع درمان می‌تواند به افراد کمک کند تا مهارت‌های مقابله‌ای بهتری را یاد بگیرند و در نتیجه، رفتارهای تکانشی و بی‌توجهی خود را مدیریت کنند.

۳. مداخلات آموزشی

مداخلات آموزشی به‌ویژه برای کودکان مبتلا به بیش فعالی بسیار حیاتی هستند این مداخلات شامل ایجاد تغییرات در محیط آموزشی، استفاده از تکنیک‌های تدریس خاص و ارائه حمایت‌های اضافی به دانش‌آموزان است.

استفاده از فناوری نیز می‌تواند مفید باشد نرم‌افزارها و برنامه‌های آموزشی طراحی شده برای کمک به کودکان با ADHD می‌توانند در یادگیری و تمرکز آن‌ها تأثیر مثبت داشته باشند همچنین، استفاده از ابزارهایی مانند تقویم‌های دیجیتال و یادآورها می‌تواند به کودکان کمک کند تا وظایف خود را بهتر مدیریت کنند.

۴. رویکردهای تغذیه‌ای

تحقیقات اخیر نشان داده‌اند که تغذیه نیز می‌تواند بر علائم ADHD تأثیر بگذارد بعضی از مطالعات نشان می‌دهند که رژیم غذایی غنی از اسیدهای چرب امگا-۳، مواد مغذی مانند زینک و آهن، و کاهش مصرف قندها و مواد افزودنی می‌تواند به کاهش علائم کمک کند.

رژیم‌های غذایی خاص مانند رژیم غذایی کم گلوتن یا رژیم‌های حذف مواد غذایی خاص نیز  برای تعدادی از افراد مفید باشد هرچند شواهد علمی قوی در این زمینه هنوز در حال توسعه است، اما بسیاری از والدین گزارش داده‌اند که تغییرات در رژیم غذایی فرزندانشان تأثیر مثبتی بر رفتار آن‌ها داشته است.

۵. مداخلات اجتماعی

مداخلات اجتماعی شامل آموزش مهارت‌های اجتماعی و تعاملات گروهی است که می‌تواند به کودکان مبتلا به ADHD کمک کند تا روابط بهتری با همسالان خود برقرار کنند برنامه‌های گروهی که بر روی مهارت‌های ارتباطی، حل مسئله و همکاری تمرکز دارند، می‌توانند به افزایش اعتماد به نفس و کاهش احساس انزوا در این کودکان کمک کنند.

۶. درمان‌های مکمل

در کنار روش‌های سنتی درمان، بعضی از والدین به دنبال درمان‌های مکمل مانند یوگا، مدیتیشن و تکنیک‌های آرامش‌بخش هستند. تحقیقات اولیه نشان داده‌اند که این روش‌ها به کاهش استرس و افزایش تمرکز کمک میکنند.

7.رویکردهای چندجانبه

یکی از جدیدترین رویکردها در درمان ADHD، استفاده از مدل‌های چندجانبه است که ترکیبی از درمان‌های دارویی، روانشناختی، تغذیه‌ای و اجتماعی را شامل می‌شود این رویکردها بر اساس نیازهای خاص هر فرد طراحی شده و می‌توانند نتایج بهتری را نسبت به درمان‌های یک‌بعدی ارائه دهند.

در ادامه بخوانید : درمان اختلالات رفتاری در کودکان مبتلا به اوتیسم و بیش‌فعالی

چه افرادی کاندیدای استفاده از درمان جدید بیش فعالی هستند؟

روش های جدید درمان بیش فعالی برای کسانی است که به روش های قبلی و سنتی جواب نداده اند و یا اینکه عوارض جانبی شدیدی را در درمان های قبلی تجربه کرده اند.

کودکان زیر 6 سال،افرادی ک اضطراب و استرس دارند همچنین بزرگسالانی که به بیش فعالی مزمن دچار هستند.

نتیجه‌گیری

اختلال بیش‌فعالی یک چالش جدی برای بسیاری از کودکان و خانواده‌هاست، اما با پیشرفت‌های اخیر در زمینه درمان، امیدواری بیشتری برای مدیریت این اختلال وجود دارد. ترکیب روش‌های مختلف درمانی می‌تواند به افراد مبتلا به ADHD کمک کند تا زندگی سالم‌تر و پربارتری داشته باشند.

به یاد داشته باشید که هر فرد منحصر به فرد است و روش‌هایی که برای یک فرد مؤثر هستند برای دیگری مناسب نمی باشند بنابراین، مشاوره با متخصصان سلامت روان و پیروی از یک برنامه درمانی شخصی‌شده بسیار مهم است.