مهارت‌های توجهی  یکی از پایه‌ای‌ترین توانایی‌های شناختی در رشد کودک است؛ مهارتی که روی یادگیری، زبان، بازی، تعامل اجتماعی و حتی رفتارهای روزمره اثر مستقیم دارد.

در کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم ASD، توجه امکان دارد شکل متفاوتی داشته باشدگاهی کودک روی یک موضوع خاص بیش‌تمرکز می‌شود، گاهی سخت توجهش را از یک محرک جدا می‌کند، و گاهی هم به سختی می‌تواند توجه مشترک با دیگران برقرار کند. خبر خوب این است که مهارت‌های توجهی قابل آموزش و تقویت‌اند به شرطی که روش‌ها متناسب با ویژگی‌های کودک، مرحله رشدی و حساسیت‌های حسی او انتخاب شوند.

در این مقاله ، با مثال‌های عملی و ایده‌های قابل اجرا در خانه و مدرسه، به شما کمک می‌کنیم توجه کودک اوتیسم را بهتر بشناسید و قدم‌به‌قدم تقویت کنید.

 مهارت‌های توجهی دقیقاً چیست و چرا در اوتیسم اهمیت دارد؟

توجه فقط حواس‌جمع بودن نیست مجموعه‌ای از توانایی‌هاست که شامل موارد زیر می‌شود

1.توجه پایدار:توانایی تمرکز روی یک فعالیت برای مدت زمان مشخص مثل تمام کردن پازل یا گوش دادن به یک داستان کوتاه.

2.توجه انتخابی :توانایی تمرکز روی یک محرک مهم و نادیده گرفتن حواس‌پرت‌کن‌ها مثل توجه به معلم در کلاس شلوغ.

3.توجه انتقالی یا انعطاف توجه :توانایی جابه‌جا کردن توجه از یک فعالیت به فعالیت دیگر مثل تمام کردن بازی و رفتن سراغ غذا.

4.توجه مشترک :توانایی هم‌توجه شدن با فرد دیگر روی یک موضوع مثل نگاه کردن به چیزی که والد نشان می‌دهد یا اشاره می‌کند. 

توجه مشترک یکی از کلیدی‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌های رشد زبان و ارتباط اجتماعی در کودکان اوتیسم است.

الگوهای رایج توجه در کودکان اوتیسم بدون قضاوت، با شناخت

کودک اوتیسم امکان دارد:

• روی موضوعات مورد علاقه‌اش تمرکز بسیار طولانی داشته باشد
• در شروع فعالیت جدید یا تغییر برنامه مقاومت نشان دهد.
• در محیط‌های پرصدا پرتحرک زود از توجه خارج شود.
• به چهره و نگاه دیگران کمتر توجه کند یا در توجه مشترک چالش داشته باشد.
• به دلیل حساسیت‌های حسی نور، صدا، لمس از نظر توجهی خسته شود.

همچنین در ادامه بخوانید گوانفاسین چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

نکته مهم: این‌ها تنبلی یا بی‌تربیتی نیستند؛ اغلب ریشه در تفاوت‌های پردازش حسی، کارکردهای اجرایی و سبک یادگیری دارند.

قبل از شروع آموزش توجه، 5 اصل طلایی که نتیجه را چند برابر می‌کند

اصل 1 از علاقه کودک شروع کنید:اگر کودک عاشق ماشین، حروف، لگو، حیوانات یا آب‌بازی است، همان‌ها بهترین ابزار آموزش توجه‌اند.

اصل 2 زمان‌های کوتاه، دفعات زیاد:به جای یک تمرین ۳۰ دقیقه‌ای، چند تمرین ۲ تا ۵ دقیقه‌ای در طول روز اثر بیشتری دارد.

اصل 3 محیط را برای موفقیت آماده کنید:کاهش محرک‌های اضافی تلویزیون روشن، اسباب‌بازی‌های پراکنده، صدای زیاد کمک می‌کند کودک شانس تمرکز داشته باشد.

اصل 4 پاداش یعنی تقویت‌کننده:پاداش برای هر کودک متفاوت است: خوراکی، بازی مورد علاقه، برچسب، آغوش، تایم تبلت، یا فقط تحسین مهم این است که برای کودک ارزشمند باشد.

اصل 5 سختی را تدریجی بالا ببرید:اگر کودک امروز ۱۰ ثانیه توجه می‌کند، هدف فردا ۱۵ ثانیه است نه ۵ دقیقه.

تمرین‌های عملی برای تقویت مهارت‌های توجهی در کودکان اوتیسم

تمیرن های وجود دارد که میتواند مهارت توجه را در کودکان اوتیسم شما تقویت کند که ما در ادامه به آنها پرداخته ایم

بخش اول: تمرین‌های توجه پایدار

1.بازی تمامش کن

یک فعالیت خیلی کوتاه انتخاب کنید مثلاً گذاشتن ۳ قطعه لگو روی هم. 

شروع کنید: اول این، بعد تموم بلافاصله بعد از اتمام، تقویت‌کننده بدهید.

هدف: کودک مفهوم شروع پایان را بفهمد و تحمل توجه کوتاه را تمرین کند.

2. تایمر دیداری

از تایمر شنی، تایمر تصویری یا اپ تایمر استفاده کنید بگویید:تا وقتی شن‌ها تموم شه، باهم پازل زمان را ابتدا خیلی کم بگیرید ۳۰ ثانیه تا ۱ دقیقه.

مزیت: کودک می‌بیند چقدر مانده و اضطرابش کمتر می‌شود.

3.داستان‌های کوتاه با مشارکت

کتاب‌های تصویری کوتاه انتخاب کنید هر صفحه یک سؤال ساده:این چیه؟ کجاست؟ بیا نشون بده.

هدف: توجه پایدار + تعامل.

همچنین در ادامه بخوانید با کودکی که دست بزن دارد چطوری برخورد کنیم؟

بخش دوم: تمرین‌های توجه انتخابی حذف حواس‌پرتی

1. بازی پیدا کن

روی میز ۳ تا ۵ شیء بگذارید بگویید:فقط توپ رو بده فقط ماشین قرمز رو بده.

به‌مرور تعداد اشیاء را بیشتر کنید یا تفاوت‌ها را ظریف‌تر کنید.

2. تمرین صدای هدف

دو صدای ساده بسازید مثلاً دست زدن و زنگ  قرار بگذارید کودک فقط به یک صدا واکنش نشان دهد مثلاً با بالا بردن دست. 

این تمرین برای کودکانی که با صداها تحریک می‌شوند، باید خیلی آرام و کوتاه انجام شود.

بخش سوم: تمرین‌های انتقال توجه و انعطاف‌پذیری

1. بازی اول… بعد…

کارت یا جمله ساده:اول ۳ تا قطعه پازل، بعد بادکنک،اول لباس، بعد پارک

این روش یکی از مؤثرترین ابزارها برای کاهش مقاومت در تغییر فعالیت است.

2. تمرین تغییر کوچک

اگر کودک فقط یک نوع بازی را می‌پذیرد، تغییر را ریز کنید: همان بازی، اما جای نشستن عوض شود، همان پازل، اما ۱ قطعه متفاوت،همان لگو، اما رنگ جدید

هدف: مغز کودک به تغییرهای کوچک عادت می‌کند.

بخش چهارم: تقویت توجه مشترک کلید رشد ارتباط و زبان

1. اشاره + نگاه + نام‌گذاری

یک چیز جذاب نشان دهید مثلاً حباب‌ساز، چراغ، اسباب‌بازی صدادار،اشاره کنید اسمش را بگویید: حباب

وقتی کودک نگاه کرد حتی یک لحظه، سریع واکنش مثبت بدهید:آفرین حباب

2. بازی‌های نوبتی ساده

مثل: توپ قل دادن،دالی موشه،ساخت برج و خراب کردن نوبتی،حباب‌سازی نوبتی تو من

هدف: کودک یاد می‌گیرد توجهش را بین شیء و آدم تقسیم کند.

3. وقفه طلایی در بازی

وسط بازی محبوب کودک یک مکث کوتاه کنید و منتظر یک نشانه بمانید:نگاه،اشاره،صدا،کلمه بعد سریع ادامه دهید.

این مکث‌های کوتاه، توجه مشترک و درخواست‌گری را تقویت می‌کند.

برنامه پیشنهادی روزانه ساده، قابل اجرا، نتیجه‌محور

یک الگوی کاربردی برای خانه:

1. صبح: ۳ دقیقه بازی نوبتی توپ،حباب
2. قبل از ناهار: ۲ دقیقه اول بعد اول جمع کردن ۳ وسیله، بعد خوراکی
3. عصر: ۵ دقیقه فعالیت ساختاری پازل لگو با تایمر دیداری
4. شب: ۳ دقیقه کتاب تصویری + سؤال‌های ساده

جمع زمان تمرین: حدود ۱۳ دقیقه در روز اما اثر آن، در تکرار روزانه و کیفیت تعامل است.

اشتباهات رایج که توجه کودک را بدتر می‌کند

• توقع زمان‌های طولانی تمرکز از همان ابتدا
• آموزش در محیط شلوغ و پرمحرک
• تغییر ناگهانی برنامه بدون آماده‌سازی
• استفاده زیاد از دستورهای پشت‌سرهم بشین، نگاه کن، گوش بده
• پاداش‌هایی که برای کودک جذاب نیستند
• مقایسه کودک با دیگران

 

سخن آخر

بهبود مهارت‌های توجهی در کودکان اوتیسم یک مسیر قدم‌به‌قدم است، نه یک اتفاق ناگهانی با انتخاب فعالیت‌های جذاب، ساختار دادن به زمان، کاهش محرک‌های اضافی، استفاده از تقویت‌کننده مناسب و تمرکز ویژه روی توجه مشترک، می‌توان پیشرفت‌های چشمگیری ایجاد کرد پیشرفت‌هایی که بهبود زبان، تعامل و رفتار را هم به دنبال دارند.