یکی از چالش های بزرگ برای والدین و مراقبان گریه در کودکان اوتیسم است. کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است به دلایل مختلف از جمله حساسیت های حسی ، ناتوانی در ابراز احساسات و تغییرات ناگهانی در فعالیت های روزانه گریه می کنند میزان درک و نوع رفتار در کودکان اوتیسم با دیگر کودکان متفاوت است.
در این مقاله ما قصد داریم تا به موضوع گریه در کودکان اوتیسم بپردازیم .
یکی از رفتارها که می تواند در این کودکان پر تکرار باشد گریه کردن است کودکان اوتیسم معمولا به دلایل زیادی گریه می کنند شدت این حس در هنگام انجام برخی از فعالیت ها و تکالیف بیشتر می شود آنها مانند هر کودک دیگری ممکن است به دلیل گرسنگی ، خستگی ، احساس ناتوانی و... گریه کند اما برخی دیگر از این گونه کودکان برای انجام ندادن تکالیف به این کار می پردازند آموزش دیدن و انجام وظایف برای هیچ کودکی خوشایند نیست اما یادگیری برخی از مسائل ضروری هستند و به خاطر گریه کودک اوتیسم نباید از انجام کار دست کشید زیرا هدف این کار مهم است و به هیچ عنوان نباید از این هدف کنار کشید.

همچنین بخوانید : اتاق حسی یا سنسوری روم چیست ؟
کودکان اوتیسم به دلایل مختلفی گریه می کنند که می تواند شبیه کودکان عادی باشد اما برخی دیگر به ویژگی های این اختلال مرتبط است. اما این کودکان گریه بیشتری نسبت به سایر کودکان دارند.
در ادامه دلایل اصلی گریه کودکان اوتیسم را شرح می دهیم :
کودکان اوتیسم اغلب دارای مشکلات ارتباطی هستند و ممکن است نتوانند نیازها و احساسات خود به دلیل فقدان زبان گفتاری یا ژست های مناسب را به درستی ابراز کنند در نهایت گریه می تواند راهی برای بیان ناراحتی یا درخواست کمک باشد.
کودکان اوتیسم ممکن است حساسیت های شدیدی به نور ، صدا ، بو ، مزه یا لمس داشته باشند و با ذکر این این موارد ممکن است باعث تحریک بیش از حد کودک شده و او را به گریه بیندازد.
کودکان اوتیسم به الگوهای مشخص و روال روزانه خود عادت دارد با تغییر کردن و عوض کرن مدرسه و تغییر در برنامه غذایی، حضور در جمع شلوغ یا محیطی ناآشنا او را می تواند مضطرب کند و باعث گریه و بی قراری کودک شود.
گاهی گریه کودک اوتیسم می تواند ناشی از ناراحتی جسمی و درد باشد اما چون در ارتباط گرفتن دچار مشکل است نمی تواند آن را بیان کند مشکلاتی مانند دندان درد ، گوش درد یا مشکلات گوارشی که دلیل گریه کودک می شود.
برخی از کودکان اوتیسم بویژه در سنین پایین تر برای اینکه توجه والدین یا مراقبان خود را جلب کنند گریه می کنند آنها چون راهی برای ابراز جلب توجه ندارند گریه را بعنوان یک روش برقراری ارتباط انتخاب می کنند.
کودکان اوتیسم اغلب با گریه کردن تلاش دارند نیازها و ناراحتی های خود را به دیگران منتقل کنند به دلیل اختلال در ارتباط و تاخیر در پردازش حسی، این کودکان محرک های طبیعی را شدیدتر تجربه کرده و واکنش های عاطفی را بیشتر تکرار می کنند.
در مواجهه شدن با گریه کودک دارای اوتیسم ، دوری از برخی واکنش ها و با انجام به کار بردن بردن روش های حمایت گرانه بسیار اهمیت دارد.
در ادامه به چند مورد جهت حمایت حین برخورد با گریه کودکان اوتیسم که باید انجام شود به آنها اشاره شده است :
1.عدم سرزنش و ایجاد گناه در کودکان اوتیسم
2.نادیده نگرفتن یا بی توجهی به کودک
3.استفاده نکردن از روش های تهدید و تنبیه
4.تلاش و دعوت به آرامش کودک در حین گریه کردن
5.صبر و بردباری و کنترل احساسات خود
6.دوری از واکنش های هیجانی شدید
7.پرهیز از تماس فیزیکی بدون موافقت کودک

همچنین بخوانید : کاردرمانی دست در کودکان
هرگاه کودک دارای اوتیسم به صورت مکرر به گریه کردن ادامه داد و مانع از خوابیدن و غذاخوردن شد و یا با درد جسمی و با از بین رفتن حسی و امکان برقراری ارتباط با او ممکن نمی باشد باید به متخصص مراجعه کرد.
در این شرایط گفتار درمانی برای تقویت مهارت های ارتباطی ، همراهی کاردرمانگر جهت تنظیم حسی و بهبود عملکردهای روزمره و پیگیری های لازم توسط روانشناس کودک می توان اضطراب و هیجانات کودک را مدیریت کرد.
سخن پایانی
باید بدانید که گریه کردن در کودکان اوتیسم یک واکنش طبیعی برای انجام ندادن وظایف و فعالیت خود می باشد و به هیچ عنوان آموزش خود را بخاطر گریه کودک لغو نکنید فقط لازم است با صبر کردن و تمرکز بهترین و موثرترین راه برای ارتباط با این مسئله را انجام دهید.