بیش فعالی نقصی تکاملی است که تا قبل از سن 7 سالگی نشان داده می شود و ممکن است تا بزرگسالی ادامه پیدا کند. این اختلال جز شایع ترین اختلالات تکاملی عصبی در دوران کودکی است. کودکان مبتلا به بیش فعالی اکثرا در توجه کردن و تمرکز و کنترل رفتار های تکانشی مشکل دارند. اگرچه با بزرگ شدن کودک بیش فعال به طور معمول از شدت مشکلات آنها کم می شود اما بخاطر تاثیرات منفی زیادی که ممکن است روی کیفیت زندگی آنها بگذارد ،تشخیص زود هنگام و به موقع آن از اهمیت زیادی برخوردارست.

بیش فعالی تا چه سنی ادامه دارد؟

علائم اختلال بیش فعالی معمولا با رشد و بلوغ کودکان از بین نمی رود، بلکه ممکن است علائم آن در نوجوانی یا سنین بالاتر ادامه پیدا کند. اما به طور کلی بخاطر ماهیت مزمنی که دارد ممکن است علائم متفاوتی در هر فرد داشته باشد .بر اساس تحقیقات افرادی که در دوران کودکی بیش فعال بودند در بزرگسالی تحت تاثیر این بیماری قرار می گیرند. برای بررسی تاثیر افزایش سن بر بیش فعالی ،مطالعه ای روی بزرگسالانی که در کودکی بیش فعال بودند انجام شد که نتایج زیر حاصل شد :

81 درصد از افراد مبتلا به بیش فعالی در بزرگسالی ،حداقل یک بیماری روانپزشکی دیگر داشتند.

29 درصد از افرادی که در دوران کودکی مبتلا به بیش فعالی بودند علائم این اختلال را در بزرگسالی نشان دادند.

اختلالات رایج در بزرگسالی شامل اختلالات مصرف مواد ،اضطراب و افسردگی می باشند.

همچنین 60 درصد از کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی در بزرگسالی علائم این اختلال را نشان دادند و 41 درصد علائمی داشتند که باعث ایجاد اختلال می باشد.

همچنین بخوانید : اتاق حسی یا سنسوری روم چیست ؟

علائم بیش فعالی در بزرگسالان :

علائم بیش فعالی در بزرگسالی بسیار سخت است این مشکلات بخاطر نداشتن اطلاعات و تحقیقات کافی روی بزرگسالان رخ می دهد.بخاطر اینکه بیش فعالی اختلالی رشدی است که در بزرگسالی رخ نمی دهد مگر اینکه در کودکی به آن مبتلا شده باشند.15 درصد از افرادی که در کودکی به این بیماری دچار شده اند در 25 سالگی همچنان این اختلال را از خود نشان می دهد .

به عنوان رایج ترین علائم بیش فعالی در بزرگسالی می توانیم به موارد زیر اشاره کنیم :

• دائما اشیا را گم می کنند
• دچار فراموشی می شوند
• نداشتن توانایی در تمرکز یا اولویت بندی امور
• ضعف زیاد در نظم و سازماندهی
• کار ها را نیمه کاره رها می کنند
• نوسانات خلقی و واکنش های احساسی سریع
• عدم کنترل استرس و اضطراب
• بی قرار بودن
• بی دقتی زیاد

همچنین ممکن است به یکسری عارضه های دیگری نظیر :

اختلال دو قطبی :

این عارضه روی خلقیات فرد تاثیر می گذارد طوری که می تواند خلقیات او را به حالتی افراطی تبدیل کند.

اختلالات شخصیتی:

در این اختلال فرد مبتلا از نظر تفکر ،درک،احساس و ارتباط با دیگران در مقایسه با دیگران دچار تفاوت های زیادی می شود.

اختلال وسواس فکری:

این اختلال باعث افکار وسواسی و رفتار های غیر ارادی در فرد می شود.

همچنین ببینید :  اختلال یادگیری ریاضی ، دیکته ، خواندن ، درمان و تشخیص

درمان بیش فعالی

در همه سنین امکان درمان بیش فعالی وجود دارد،اما به طور کلی سن 5 تا 6 سالگی ،سن طلایی برای درمان است.گزینه های درمان برای افرادمبتلا به بیش فعالی زیاد است و میزان موفقیت آن با توجه به تلاش فرد و خانواده اش متفاوت است.برای سنین بالاتر بهترین روش درمانی بیشتر ترکیبی از رفتار درمانی و دارو است اما برای کودکان زیر 6 سال رفتار درمانی توصیه می شود.

انواع دارو های مناسب برای درمان بیش فعالی عبارتند از :

• متیل فنیدات
• دگزامفتامین
• لیزدگزامفتامین
• اتوموکستین
• گوانفاسین

درمان بیش فعالی با استفاده از انواع تراپی :

در کنار مصرف دارو، تراپی های مختلف نیزمانند رفتار درمانی و روان درمانی ، می تواند در درمان هرچه سریعتر بیش فعالی کمک کند.

در ادامه به بررسی انواع تراپی های مختلف که در درمان بیش فعالی نقش دارند را بررسی می کنیم :

رفتار درمانی:

رفتار درمانی معمولا شامل مدیریت رفتار است که از سیستمی از پاداش ها برای تشویق فرزندتان برای کنترل بیش فعالی استفاده می شود.

رفتار درمانی شناختی:

این روش می تواند به شما در مدیریت مشکلات فرزندتان با تغییر طرز فکر و رفتارتان کمک کند.درمانگر سعی می کند احساس شما با فرزندتان را در مورد یک موقعیت تغییر دهد که به نوبه خود رفتار آنها را تغییر می دهد.

آموزش روانی :

آموزش روانی به این معنی است که فرزند شما تشویق می شود تا اثرات آن صحبت کنید.این روش به کودک مبتلا کمک می کند تا با این بیماری را درک کند و با آن کنار بیاید.

آموزش مهارت های اجتماعی:

آموزش مهارت های اجتماعی که شامل شرکت در موقعیت های ایفای نقش به فرزند شما می شود و هدف در آن این است که به او بیاموزد در موقعیت های اجتماعی چطور رفتار کند .

در کنار استفاده از دو روش دارو درمانی و تراپی راهکارهای دیگری هست که می تواند تاثیرات مثبت زیادی روی روند درمان بگذارد که شامل:

• ایجاد روال منظم در زندگی
• در پیش گرفتن نظم و انضباط و برنامه ریزی
• انتخاب یک رژیم غذایی سالم و غنی از آهن و امگا 3
• ورزش کردن و خواب منظم و کافی می شود.

سخن نهایی

اختلال بیش فعالی در صورت عدم درمان احتمال دارد در بزرگسالی مشکلاتی جدی مثل افسردگی ،مشکلات خانوادگی و گوشه گیری فرد را به همراه داشته باشد.در صورت مشاهده علائم بیش فعالی می توانید از خدمات آنلاین اوتیسم کلینیک بهره برید.