گفتاردرمانی کودکان یکی از شاخههای تخصصی توانبخشی است که به ارزیابی، تشخیص و درمان اختلالات گفتار، زبان، ارتباط، صدا، بلع و تغذیه در کودکان کمک میکند. بسیاری از کودکانی که دیر صحبت میکنند، کلمات را بهدرستی تلفظ نمیکنند، دچار لکنت هستند یا در درک و بیان زبان مشکل دارند، میتوانند از خدمات گفتاردرمانی بهره ببرند.
در مرکز تخصصی اختلالات کودکان تهران، ارزیابی هر کودک بر اساس سن، شرایط رشدی، نوع اختلال و تواناییهای فردی او انجام میشود و سپس برنامه درمانی متناسب با نیازهای کودک طراحی خواهد شد.
گفتاردرمانگران علاوه بر اختلالات گفتاری مانند لکنت، اختلال تلفظ، مشکلات تولید صدا و اختلالات صوت، در درمان و توانبخشی کودکانی با تأخیر کلامی، اوتیسم، مشکلات درک زبان، اختلالات یادگیری و برخی مشکلات ارتباطی نیز نقش دارند.
همچنین بخشی از خدمات گفتاردرمانی به اختلالات بلع، جویدن، تغذیه و مشکلات حرکتی دهان و صورت مربوط میشود. در این شرایط، گفتاردرمانگر پس از ارزیابی دقیق ممکن است از تمرینات تخصصی حرکتی، حسی و تغذیهای برای بهبود عملکرد کودک استفاده کند.
گفتاردرمانی یا آسیبشناسی گفتار و زبان، رشتهای تخصصی در حوزه علوم توانبخشی است که مشکلات مربوط به گفتار، زبان، ارتباط، صدا و بلع را بررسی میکند.
گاهی والدین تصور میکنند گفتاردرمانی فقط برای کودکانی است که نمیتوانند بعضی حروف را درست تلفظ کنند؛ در حالی که حوزه فعالیت گفتاردرمانگر بسیار گستردهتر است.
برای مثال، کودکی ممکن است کلمات زیادی بلد باشد اما نتواند جمله بسازد، کودک دیگری ممکن است صحبت دیگران را بهخوبی درک نکند و کودک دیگری در برقراری ارتباط دوطرفه مشکل داشته باشد. هر یک از این شرایط نیازمند ارزیابی تخصصی متفاوتی است.
گفتاردرمانگر پس از بررسی تواناییهای کودک، برنامهای متناسب با نیاز او طراحی میکند. این برنامه ممکن است شامل تمرینهای گفتاری و زبانی، فعالیتهای بازیمحور، تمرینهای تلفظ، آموزش مهارتهای ارتباطی و آموزش والدین باشد.
مشارکت والدین نیز اهمیت زیادی دارد. خانواده میتواند با یادگیری تمرینهای مناسب و اجرای آنها در منزل، به تعمیم مهارتهایی که کودک در جلسات درمانی آموخته است کمک کند.

همچنین بخوانید : ماساژ درمانی در کودکان
هدف گفتاردرمانی فقط افزایش تعداد کلمات کودک نیست. یکی از اهداف مهم درمان، بهبود ارتباط مؤثر کودک با اطرافیان است.
گفتاردرمانی میتواند به کودک کمک کند تا:
در برخی کودکان که توانایی گفتار بسیار محدود است، ممکن است از روشهای ارتباط مکمل و جایگزین (AAC) نیز استفاده شود. انتخاب این روشها به شرایط هر کودک و نظر متخصص بستگی دارد.
با توجه به نوع اختلال و شرایط کودک، گفتاردرمانی میتواند مزایای مختلفی داشته باشد، از جمله:
میزان پیشرفت در گفتاردرمانی برای همه کودکان یکسان نیست و به عواملی مانند نوع اختلال، شدت مشکل، سن شروع درمان، همکاری کودک و میزان مشارکت خانواده بستگی دارد.
برای شروع گفتاردرمانی یک سن ثابت برای همه کودکان وجود ندارد. زمان مناسب شروع درمان به نوع مشکل کودک بستگی دارد.
در برخی کودکان، علائم تأخیر در رشد زبان از سنین پایین قابل مشاهده است و ارزیابی زودهنگام میتواند به تشخیص سریعتر مشکل کمک کند.
اگر کودک نسبت به همسالان خود در صحبت کردن، درک زبان، جملهسازی یا برقراری ارتباط تأخیر محسوسی دارد، بهتر است منتظر نمانید تا مشکل بهطور خودبهخود برطرف شود و برای ارزیابی با گفتاردرمانگر مشورت کنید.
شروع زودهنگام مداخله در بسیاری از اختلالات رشدی و ارتباطی میتواند فرصت بیشتری برای آموزش مهارتهای مورد نیاز کودک فراهم کند.
برخی نشانهها میتوانند نیاز کودک به ارزیابی گفتار و زبان را مطرح کنند. برای مثال:
وجود یکی از این نشانهها الزاماً به معنی وجود یک اختلال جدی نیست؛ اما ارزیابی تخصصی میتواند مشخص کند آیا کودک به درمان نیاز دارد یا رشد گفتار و زبان او در محدوده طبیعی قرار دارد.
تأخیر در حرف زدن یکی از شایعترین دلایل مراجعه والدین به گفتاردرمانگر است.
کودکی که تأخیر کلامی دارد ممکن است نسبت به همسالان خود کلمات کمتری استفاده کند، دیرتر جمله بسازد یا برای بیان خواستههای خود بیشتر از اشاره استفاده کند.
در جلسه ارزیابی، گفتاردرمانگر فقط تعداد کلمات کودک را بررسی نمیکند؛ بلکه مواردی مانند درک زبان، توجه، تعامل اجتماعی، مهارتهای بازی، تقلید، ارتباط غیرکلامی و نحوه استفاده کودک از زبان نیز بررسی میشوند.
پس از مشخص شدن نقاط قوت و ضعف کودک، برنامه درمانی متناسب با شرایط او تنظیم خواهد شد.
برخی کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم در حوزه ارتباط، درک زبان، بیان کلامی یا استفاده اجتماعی از زبان با چالش مواجه هستند.
گفتاردرمانی در این کودکان میتواند با توجه به نیاز فردی روی مهارتهایی مانند:
تمرکز داشته باشد.
برنامه درمانی کودکان اوتیسم باید کاملاً فردمحور باشد و ممکن است در کنار گفتاردرمانی از سایر خدمات توانبخشی نیز استفاده شود.

همچنین بخوانید :رفتار درمانی در کودکان
لکنت میتواند به شکل تکرار صدا یا کلمه، کشیدن صدا و گیر کردن هنگام صحبت کردن ظاهر شود.
روش درمان لکنت بر اساس سن کودک، شدت لکنت، مدت زمان شروع مشکل و شرایط فردی او انتخاب میشود. در بسیاری از کودکان کمسن، آموزش و مشارکت والدین نیز بخشی مهم از روند درمان است.
والدین بهتر است در صورت مشاهده لکنت مداوم یا افزایش شدت آن، برای ارزیابی تخصصی اقدام کنند.
برخی کودکان کلمات زیادی میدانند و جملههای مناسبی میسازند، اما تلفظ آنها واضح نیست.
ممکن است کودک یک صدا را حذف کند، صدایی را جایگزین صدای دیگر کند یا بعضی کلمات را به شکلی تلفظ کند که برای دیگران قابل فهم نباشد.
گفتاردرمانگر ابتدا الگوی تلفظ کودک را بررسی میکند و سپس بر اساس نوع مشکل، تمرینهای مناسب برای تولید صحیح صداها و استفاده آنها در کلمات و جملات را آموزش میدهد.
حوزه فعالیت گفتاردرمانی فقط به حرف زدن محدود نیست.
برخی کودکان در جویدن، بلع، نوشیدن یا پذیرش برخی بافتهای غذایی مشکل دارند. در این شرایط ارزیابی تخصصی میتواند مشخص کند مشکل مربوط به عملکرد حرکتی دهان، مسائل حسی، هماهنگی بلع یا سایر عوامل است.
نوع درمان نیز بر اساس علت مشکل انتخاب میشود و ممکن است شامل تمرینهای تخصصی مربوط به مهارتهای دهانی، بلع و تغذیه باشد.
نحوه برگزاری جلسه به سن و نوع مشکل کودک بستگی دارد.
در بسیاری از کودکان کمسن، درمان از طریق بازی و فعالیتهای هدفمند انجام میشود. ممکن است درمانگر از اسباببازی، تصاویر، کتاب داستان، تمرینهای گفتاری، بازیهای زبانی و فعالیتهای تعاملی استفاده کند.
در مشکلات تلفظی نیز کودک نحوه صحیح تولید صداها، محل قرارگیری زبان و چگونگی استفاده از صدا در کلمه و جمله را تمرین میکند.
جلسات معمولاً به صورت فردی برگزار میشوند، هرچند در بعضی برنامههای درمانی ممکن است فعالیتهای گروهی نیز مفید باشند.
تمرین در خانه بخش مهمی از روند درمان است، اما والدین نباید بدون ارزیابی متخصص از تمرینهای عمومی اینترنتی برای درمان هر نوع اختلال استفاده کنند.
گفتاردرمانگر میتواند بر اساس مشکل کودک، تمرینهای مناسب را به خانواده آموزش دهد تا در موقعیتهای روزمره مانند بازی، غذا خوردن، کتاب خواندن و گفتوگو اجرا شوند.
تمرین کوتاه اما منظم معمولاً از تمرینهای طولانی و پراکنده مؤثرتر است.
هزینه گفتاردرمانی به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ از جمله:
به همین دلیل بهتر است هزینه دقیق جلسات بر اساس تعرفه روز مرکز استعلام شود.
پیش از شروع درمان نیز ممکن است یک جلسه ارزیابی برای بررسی وضعیت کودک و تعیین برنامه درمانی پیشنهاد شود.
گفتاردرمانی میتواند برای گروههای مختلفی از کودکان مورد استفاده قرار گیرد، از جمله:
لازم به ذکر است که دوزبانه بودن بهخودیخود یک اختلال گفتاری محسوب نمیشود و کودک دوزبانه تنها زمانی به گفتاردرمانی نیاز دارد که ارزیابی تخصصی وجود اختلال را تأیید کند.
خانوادههایی که به دنبال گفتاردرمانی کودکان در تهران هستند بهتر است مرکزی را انتخاب کنند که امکان ارزیابی جامع کودک و همکاری میان متخصصان مختلف را داشته باشد.
در مرکز تخصصی اختلالات کودکان تهران، خدمات گفتاردرمانی با تمرکز بر مشکلات گفتار، زبان و ارتباط کودکان ارائه میشود. در صورت نیاز، شرایط کودک میتواند با همکاری سایر اعضای تیم توانبخشی نیز بررسی شود تا برنامه درمانی متناسب با نیازهای او طراحی شود.
هدف درمان فقط انجام تمرین در جلسه نیست؛ بلکه تلاش میشود مهارتهایی که کودک میآموزد در خانه، مدرسه و ارتباطات روزمره نیز قابل استفاده باشد.
خیر. علت دیر صحبت کردن کودکان متفاوت است. ارزیابی گفتاردرمانگر مشخص میکند که کودک به درمان نیاز دارد یا خیر.
مدت جلسه با توجه به سن کودک، نوع اختلال و برنامه درمانی متفاوت است و توسط مرکز درمانی مشخص میشود.
تعداد جلسات قابل پیشبینی برای همه کودکان یکسان نیست. شدت مشکل، سن، نوع اختلال، میزان تمرین در منزل و پاسخ کودک به درمان در مدت زمان درمان تأثیر دارند.
در بعضی جلسات حضور مستقیم والدین ضروری نیست، اما آموزش خانواده و مشارکت آنها در اجرای تمرینها میتواند بخش مهمی از برنامه درمان باشد.
تمرینهای خانگی مکمل جلسات درمانی هستند، اما جای ارزیابی و برنامهریزی تخصصی گفتاردرمانگر را نمیگیرند.
گفتاردرمانی کودکان یکی از خدمات مهم توانبخشی برای کودکانی است که در صحبت کردن، تلفظ، درک زبان، جملهسازی، ارتباط، لکنت، صدا، بلع یا تغذیه با مشکل مواجه هستند.
تشخیص دقیق علت مشکل، انتخاب روش درمانی مناسب و مشارکت خانواده سه عامل مهم در روند توانبخشی کودک هستند.
اگر نسبت به روند رشد گفتار و زبان فرزندتان نگرانی دارید، ارزیابی توسط گفتاردرمانگر میتواند مشخص کند که وضعیت کودک متناسب با سن اوست یا به مداخله تخصصی نیاز دارد.